Het verhaal van Jan en zijn vrouw Liesbeth
“Het is een plek waar je je thuis voelt en die adempauze geeft aan de mantelzorger.”
Jan ontdekte het Odensehuis via een flyer in een restaurant in Ede. Het kwam ook online voorbij. “Mijn zusje en dochter hadden het ook gezien, en zo kwamen we er samen op,” vertelt hij. Inmiddels komt hij ongeveer een jaar in Odensehuis Wageningen. Hij is er twee dagen in de week. Voor Jan is het extra bijzonder dat het Odensehuis in Wageningen is. “Ik heb hier gestudeerd en onze oudste is hier geboren, dus het voelt vertrouwd en fijn om juist hier naar het Odensehuis te gaan,” zegt hij.
“We voelen ons hier altijd welkom,” vult Liesbeth aan. “Iedereen groet elkaar en er is echt aandacht voor de mensen. Zelfs na een langere afwezigheid door kerst en sneeuw werd Jan meteen hartelijk ontvangen. Het geeft mij ook een goed gevoel dat hij hier kan zijn. Jan voelt zich hier goed en voor mij als mantelzorger is het echt een adempauze.”
Binnen het Odensehuis voelt Jan zich vooral thuis in de muziekkamer. Ik houd niet zo van creatieve activiteiten, maar van muziek des te meer. “Bruce Springsteen en Boudewijn de Groot staan hier gelukkig in de kast, en er zijn meerdere mensen die dezelfde muziek leuk vinden. Als het even niet past, neem ik een korte pauze en ga daarna weer terug.” Ook helpt Jan graag mee in de keuken. “Ik snijd groenten voor de lunch, iets wat ik ook thuis doe. Het is fijn om dat hier samen met Jelle, een begeleider, te kunnen doen. Als hij naar de keuken loopt, ga ik graag mee. Het voelt vertrouwd en leuk.” En met Chris maak ik graag een wandeling naar Rumah Kita, een verpleeghuis voor Indische en Molukse ouderen hier een eindje vandaan. “Het is heerlijk om samen te wandelen. Thuis fiets en wandel ik ook nog regelmatig. Ik rijd nog zelf met de auto naar het Odensehuis, want ik heb mijn rijbewijs, maar ik wacht nog op indicatie voor vervoer.”
Als Jan in het Odensehuis is, betekent dit voor Liesbeth dat zij even tijd voor zichzelf heeft. “Dan kan ik op pad met vriendinnen of vrijwilligerswerk doen. Of bijvoorbeeld even naar Barneveld. Als Jan thuis is, doe ik dat soort dingen niet, want als ik niet thuis ben wordt hij onrustig. Het geeft rust dat Jan hier is.
Het Odensehuis biedt Jan ook sociaal contact en herkenning. “Ik werkte bij het ministerie van Economische Zaken in bedrijfsvoering. Dat deed ik met plezier, dus ik mis mijn werk nu wel. Gelukkig heb ik hier in ieder geval contact met anderen, dat maakt het fijn.” Liesbeth en Jan doen in het Odensehuis ook mee aan gespreksgroepen met andere echtparen. Ze bespreken samen hoe ze mantelzorg behapbaar kunnen houden. “Het voelt echt ondersteunend. Ervaringen van elkaar horen helpt, omdat je merkt dat je er niet alleen voor staat.”
Jan en Liesbeth ervaren het Odensehuis als een plek van warmte, verbinding en steun. “Ik ga er graag heen,” zegt Jan. Liesbeth knikt: “Het is fijn dat hij er is, en daardoor voel ik me ook goed. Het geeft ons allebei een stukje ademruimte.”
