62439295

Het verhaal van Tibbe en zijn vrouw Hetty

Mon, 09 Mar 2026 13:28:27 GMT

“Het is een plek om nieuwe dingen te ontdekken, contact te maken en plezier te hebben”.

Tibbe is sinds anderhalf jaar vaste bezoeker van het Odensehuis Wageningen. Hij heeft er een bijzondere band mee. Vroeger zat hij namelijk in het bestuur, toen het huis nog in de pioniersfase zat. “Het was toen veel uitproberen. Ik noem het vrolijk vooruit-struikelen,” vertelt hij. “Nu is het professioneel en goed georganiseerd, maar de gemoedelijkheid is gebleven. Dat vind ik het mooiste.”

Ik voel me bij het Odensehuis vrij en gesteund om mijn eigen interesses te volgen. Als ikzelf of iemand anders een idee heeft, wordt het opgepakt. De mensen hier zijn graag bereid iets nieuws op te zetten. Het voelt als een plek waar alles kan, zolang het maar een beetje past. Ideeën kunnen hier werkelijkheid. Het is een plek waar je samen kunt ontdekken, creatief kunt zijn en plezier kunt hebben.”

Naast eigen initiatief van de bezoekers is er ook een gevarieerd aanbod vanuit het Odensehuis. De veelzijdigheid inspireert mij. Ik had vroeger nooit iets met handarbeid gedaan, maar ontdekte hier hoe leuk creatief bezig zijn is. Er is van alles: textielbewerking, keramiek, schilderen. Echt een leuke ontdekking. Ook hebben we een muziekkamer, daar zit ik graag. Muziek roept herinneringen en associaties op. En er zijn steeds nieuwe activiteiten, zoals excursies naar zandsculpturen of andere artistieke uitstapjes. Het gaat altijd uit van wat mensen leuk vinden, en dat maakt de verbinding bijzonder.”

Wandelen is een andere activiteit die hem energie geeft. Ik vind het heel fijn dat het Odensehuis niet zo op binnen gericht is. We gaan er bijna altijd wel even uit. Heerlijk toch, want iedereen heeft lol als ie eruit kan. We gaan dan naar het kleine arboretum. Soms maak ik een lange wandeling als iemand anders uit de groep dat ook kan. Tijdens het wandelen praat ik bij met anderen en ontstaan mooie gesprekken.”

Hetty benadrukt hoe belangrijk het Odensehuis voor hun leven is. “Het geeft Tibbe een eigen plek en mij de ruimte voor mijn eigen bezigheden. Als Tibbe meer thuis zou zijn, zou ik veel meer gaan zorgen. Nu kan ik op de dagen dat Tibbe in het Odensehuis is, tijd met vriendinnen doorbrengen en dingen voor mezelf doen. En Tibbe geniet en krijgt energie van zijn dagen in het Odensehuis. Hij komt altijd blij thuis. Zo houden we allebei onze eigen ritmes en als we samen zijn maken we graag lange wandelingen of bezoeken het theater. Dat kan, omdat we door het Odensehuis beide energiek blijven. Ik vind het Odensehuis niet zomaar wat. Het is maatschappelijk dienstbaar. Heel persoonlijk en waardevol. En het is nog leuk ook vult Tibbe aan.

Voor Tibbe is het Odensehuis meer dan een ontmoetingsplek. “Het is een plek om nieuwe dingen te ontdekken, contact te maken en plezier te hebben. Het geeft structuur en energie, en het maakt dat ik mezelf kan blijven ontwikkelen. En dat ik samen met mijn vrouw de dagen kan invullen zoals we dat graag willen. Dat is echt een rijkdom.”

Het verhaal van Willem en zijn vrouw Hennie

Tue, 03 Feb 2026 14:40:50 GMT

“Ik zit hier met mijn neus tussen de mensen en blijf actief. Dat doet me goed.”

Via mijn vrouw Hennie kwam ik in aanraking met het Odensehuis. Zij zoekt graag dingen uit en zo ontdekte zij deze plek. Via de casemanager werd ik vervolgens echt geïntroduceerd. Onder het mom van ‘misschien is vrijwilligerswerk iets voor jou’ stapte ik binnen. En het grappige is: officieel ben ik hier bezoeker, maar het voelt ook een beetje als vrijwilligerswerk. Ik help hier mensen, en dat doe ik met plezier. Iets voor een ander kunnen betekenen, dat past bij mij.

Vanaf het eerste gesprek met Renée, de coördinator van het Odensehuis, voelde het meteen goed. Ik zat gelijk met mijn neus tussen de mensen en voelde me welkom. Inmiddels kom ik hier al vier jaar en is het Odensehuis een vaste plek in mijn week geworden.

Vroeger was ik ondernemer en gewend om altijd mensen om me heen te hebben. Toen ik stopte met werken, voelde dat als een leegte. Hier vond ik dat contact weer terug. Ik kom op maandag en donderdag en kijk daar echt naar uit. Het is er gezellig, er gebeurt van alles en de tijd vliegt voorbij. Op zondag denk ik soms al: morgen is het maandag, dan mag ik weer.

Het begint vaak heel eenvoudig: een kop koffie, even bijpraten en horen hoe het met iedereen gaat. Van daaruit ontstaan vanzelf de plannen voor de dag. We gaan vaak lekker naar buiten. We wandelen en spelen bijvoorbeeld jeu de boules. Ik doe graag mee, afhankelijk van wie er zin heeft om mee te gaan. Het liefst haak ik aan als er mensen meegaan die net als ik graag kletsen, dat vind ik leuk. Bij jeu de boules gaat het niet om winnen, maar om samen actief zijn en plezier maken. Zo blijven we in beweging, genieten we van elkaars gezelschap en is het goed voor lichaam én geest.

Het Odensehuis nodigt me uit om actief te blijven. Ik help in de keuken, doe mee aan creatieve projecten en ondersteun andere bezoekers waar dat kan. Zo hielp ik eens een vrouw met afasie bij het schilderen; haar glimlach zei alles, en dat maakte mij net zo blij. Hier kan ik actie en rust combineren. Als ik tijdens de dag behoefte heb aan rust dan neem ik soms een siësta op de bank, dat kan hier gewoon. Heerlijk ontspannend vind ik dat.

De sfeer in het Odensehuis is prettig en gelijkwaardig. Er zijn geen rangen of standen; iedereen wordt gezien. Renée begeleidt ons met veel geduld en gevoel: ze activeert waar het kan en geeft rust waar dat nodig is. Ook de vrijwilligers doen hun werk met oprechte aandacht en liefde voor de mensen.

Hennie: “Hier voel ik me begrepen en gesteund.”

Als Willem in het Odensehuis is, ontstaat er voor mij ruimte. Ruimte om dingen te doen waar ik energie van krijg, zoals afspreken met vriendinnen of even tot rust komen. Eén keer per maand kom ik zelf ook naar het Odensehuis, samen met andere partners van mensen met dementie. We delen wat ons bezighoudt, luisteren naar elkaar en steunen elkaar. Het voelt als een vriendengroep waarin je elkaar begrijpt zonder veel woorden.

Het doet me goed om te zien dat Willem hier plezier heeft en zich nuttig voelt. Het Odensehuis brengt ons allebei balans en energie. Het is niet alleen een belangrijke plek voor Willem, maar ook voor mij.”

Odensehuis Culemborg

Het verhaal van Marco

Tue, 03 Feb 2026 14:31:59 GMT

“Hier ben ik weer onder de mensen, en dat doet me goed”

Toen ik voor het eerst het Odensehuis binnenstapte, zat ik in een moeilijke periode. Na een onverwachte scheiding voelde ik me alleen en uit balans. Via Willem, die hier ook komt en in hetzelfde gebouw woont als ik, werd ik aangemoedigd om eens langs te komen. Dat moment bleek het begin van iets heel waardevols. Inmiddels kom ik hier al ongeveer een jaar en het Odensehuis is een vaste, fijne plek in mijn leven geworden.

Ik woon vlak achter het Odensehuis en kom meestal op de fiets. Die nabijheid voelt als een luxe. Ik doe mijn huishouden zelf, maar plan mijn dagen zo dat ik hier kan lunchen en mee kan doen aan activiteiten.

Het programma is veelzijdig en uitnodigend; er is altijd wel iets dat past. Voor mij draait het vooral om contact: samen praten, lachen en dingen ondernemen. Thuis ben ik vaak alleen en daar word ik niet gelukkig van. Hier voel ik me juist op mijn plek, tussen de mensen.

Creatief ben ik eigenlijk helemaal niet, dacht ik altijd. Toch ben ik hier begonnen met schilderen – en tot mijn eigen verrassing vind ik het leuk! Mijn zoon grapte zelfs dat er een nieuwe Van Gogh was geboren. Het plezier zit voor mij niet alleen in het maken, maar vooral in het samen bezig zijn. Ook de stamtafel op maandagochtend is zo’n moment waar ik naar uitkijk. We praten over het weekend, delen kleine en grote verhalen en iedereen voelt zich gehoord en betrokken.

Wat ik zo bijzonder vind, is hoe het Odensehuis blijft verrassen. Via het project Odense’s Got Talent kwamen we in contact met basisschoolleerlingen voor een muziek- en theaterproject. Hun spontaniteit – het zingen, stampen en plezier maken – werkt aanstekelijk en geeft energie. Ook de maandelijkse kunstlezingen en creatieve sessies, begeleid door rustgevende Zen-muziek, vind ik informatief en interessant.

Een andere plek waar ik graag kom, is de gedachtenkamer. Daar delen we wat ons bezighoudt rond een bepaald thema. Het is mooi om te horen hoe verschillend mensen kunnen denken: soms positief, soms kritisch. Alles mag gezegd worden; niets is raar of verkeerd. Het voelt veilig. En soms praat ik daar Frans met Rita, of met Maarten die in Frankrijk heeft gewoond. Zo blijf ik verbonden met mijn taal en mijn roots. We lunchen samen, aan tafel, gezellig en huiselijk. En als het weer het toelaat, is de tuin een heerlijke plek om te wandelen, bloemen en groente te plukken en even stil te staan bij de natuur. Dat roept herinneringen op aan mijn opa en de moestuin van vroeger – warme beelden die me raken.

De sfeer in het Odensehuis is open, ontspannen en spontaan. Iedereen mag zichzelf zijn. Het programma nodigt uit om nieuwe dingen te proberen en contact te maken. De diversiteit aan mensen, activiteiten en begeleiding – met muziek, zang en workshops – zorgt ervoor dat geen dag hetzelfde is.

Het Odensehuis helpt mij om me minder alleen te voelen. Het prikkelt mijn nieuwsgierigheid, geeft ruimte aan creativiteit en biedt vooral veel warmte en menselijkheid. Ik geniet hier, elke keer weer.

Odensehuis Culemborg

Het verhaal van Bert en zijn vrouw Corrie

Tue, 03 Feb 2026 14:24:50 GMT

“Hier durf ik nieuwe dingen te ontdekken!”

Ruim een jaar geleden kwam ik via Anna, mijn Alzheimerconsulente, voor het eerst in Odensehuis Culemborg. We gingen samen kijken en ik voelde me al snel welkom. De begeleiding is fijn en alles mag in je eigen tempo. Dat geeft rust.

Ik ben hier twee hele dagen en een ochtend per week. Eigenlijk kan ik niet wachten tot ik weer mag. Ik vind het hier hartstikke fijn. Het Odensehuis is voor mij een plek waar ik nieuwe dingen ontdek, mijn talenten tot bloei komen én waar het rustiger wordt in mijn hoofd.

Een bijzondere ontdekking voor mij is schilderen. Dat had ik nog nooit gedaan, maar hier durf ik nieuwe dingen uit te proberen en mijn talenten te laten zien. Elke week schilder ik mee. Tijdens een poëzieproject vertelde iedereen wat dementie met hen doet en welke gevoelens ze hierbij hebben. Alle verhalen zijn door een dichter omgevormd tot een prachtig gedicht, wat ik later ook creatief op een canvas heb verwerkt. Het gedicht laat echt zien hoe ik het leven met dementie ervaar. Hoe dementie eruitziet door mijn ogen. Het is zo kloppend en mooi, dat Corrie en ik er emotioneel van werden. Het gaat echt over mij. Inmiddels heeft Corrie thuis al een plekje gereserveerd om de canvas op te hangen als ie mee naar huis komt.

Hier in het Odensehuis leerde ik opnieuw sjoelen. Ik doe ook mee aan spelletjes zoals Rummikub en kaarten. Dat lukt niet altijd meer, maar ik word geholpen. En als het even niet gaat, lachen we er samen om. Ik geniet hier van de kleine dingen: even de krant lezen, een praatje maken of meedoen aan activiteiten zoals de Sinterklaasbingo.

Ik maak me soms zorgen over de wereld, vooral over de toekomst van mijn kleinkinderen. Herinneringen aan vroeger komen soms onverwacht binnen. Dat is best moeilijk. Gelukkig kan ik hier over dat soort dingen praten. Hier voel ik me rustiger door. Dat merkt mijn vrouw Corrie ook.

Corrie: “Het Odensehuis geeft mij ook ruimte”

Bert en ik zijn al 51 jaar getrouwd. Twee jaar geleden kreeg hij de diagnose Alzheimer. We merken dat hij achteruitgaat, maar met de steun van het Odensehuis kijken we vooral naar wat nog wél kan . Het helpt ons om de stap naar een verpleeghuis zo lang mogelijk uit te stellen.

Als Bert in het Odensehuis is, heb ik even rust. Thuis zorg ik veel voor hem, hier krijg ik ondersteuning bij. Maar is het druk. Ik kan Bert geen moment alleen laten, dan raakt hij verward. Als hij in het Odensehuis is, kan ik boodschappen doen of rustig een kop koffie drinken. Dat zijn kleine dingen, maar ze maken voor mij een groot verschil. Bovendien; als Bert in het Odensehuis is, wordt hij rustiger. Dat neemt hij dan ook mee naar huis. Dat is fijn. Onze kinderen en kleinkinderen wonen dichtbij. Ze Bert nog wel eens op bij het Odensehuis. Dat vinden zij leuk, en voor mij is ook dat een moment om even op adem te komen.

Ik ben ontzettend dankbaar voor de begeleiding hier. Ze doen er alles aan om het de mensen fijn te laten hebben. In het nieuwe jaar gaat Bert ook naar de tweede locatie van het Odensehuis in Culemborg. Daarmee is hij een aantal opeenvolgende dagen in het Odensehuis, dat geeft hem rust. Met vertrouwde gezichten en nieuwe ontmoetingen. Een plek waar hij zich veilig voelt, en waar hij graag naartoe gaat.”

Odensehuis Culemborg

Het verhaal van Dineke en Philip

Tue, 03 Feb 2026 14:09:43 GMT

"Hier is ruimte voor alles wat we meemaken, én voor gesprekken die ertoe doen.”

Dineke en Philip zijn buren en goede vrienden. Ze wonen in hetzelfde appartementen-complex. Soms drinken ze samen een kop koffie. Meer kan vaak niet, maar het contact is waardevol. Ook gaan ze samen naar het Odensehuis in Amersfoort, waar ze beide vinden wat ze zoeken; menselijk contact en verbinding.

Via Philip kwamen we bij het Odensehuis, vertelt Dineke. “Hij had erover gelezen in een lokale nieuwsbrief. Philip woont hier sinds vier jaar. Hij kwam alleen en wilde wat meer contacten in Amersfoort. We zijn samen gaan kijken en voelden meteen de potentie van het Odensehuis. Inmiddels bezoeken we het Odensehuis inmiddels al een jaar, We komen elke maandag. We voelen een soort loyaliteit, zegt Philip. Zelfs op een dag dat we wat minder zin hebben, gaan we toch. We zijn loyaal aan de mensen die het hier draaiende houden, en aan het concept.

Voor Dineke betekent het Odensehuis dat ze gesprekken kan voeren die anders niet mogelijk zijn. Je hebt hier een ander soort gesprek, legt ze uit. Geen eindeloos gekwek over algemeenheden. Philip vindt dat ook fijn. Alleen nu de groep hier wat groter wordt, worden de gesprekken soms toch wat algemener. Maar als het te veel over koetjes en kalfjes gaat, spreken we elkaar erop aan. We vinden het bijzonder, dat dat hier kan. Je kunt de grens opzoeken van wat mogelijk is en ontdekken wat je zelf aankunt. Daarnaast is er ook ruimte voor gesprekken met de begeleiders. Met Marieke heb ik slimme gesprekken kunnen voeren, over hoe ieder zijn rol ziet in mijn veranderende situatie, vertelt Dineke.

Creativiteit speelt ook een belangrijke rol. Dineke tekent graag en neemt soms materialen mee om samen te knutselen. Als beeldend kunstenaar heeft ze les gegeven. Ook organiseerde ze knutselmiddagen voor kinderen. Met haar ervaring inspireert ze anderen in het Odensehuis om creatiet te zijn, Ook kan ze ervaringen uitwisselen met stagiaire Emma, die ook creatieve initiatieven meebrengt. Philip voegt toe: Het is mooi hoe we ons hier gestimuleerd voelen, maar je hoeft niet altijd iets te doen. Er zijn is ook al genoeg.

Philip merkt dat zijn eigen hersenfuncties ook wat minder worden, maar door zijn rijke woordenschat valt dat minder op. Samen bespreken we de onzekerheden die dit met zich meebrengt. Voor mij zit hier de echte waarde van het Odensehuis: een plek om te ontdekken wat kan, samen met anderen die begrijpen wat het betekent. Dineke’s situatie is onvoorspelbaar. Soms kan ze de hele dag slapen, soms is ze juist fris en actief. Het leven is volkomen onvoorspelbaar, zegt ze. Maar zolang ik hier kan zijn, kan ik me richten op wat ik wél kan.

Het Odensehuis geeft ons die ruimte, een plek waar we gewoon kunnen zijn zoals we zijn.

Het verhaal van Anneke

Tue, 03 Feb 2026 13:58:26 GMT

Hier blijf ik actief en onder de mensen”

“Via mijn dochter kwam ik bij het Odensehuis terecht. Zij had het uitgezocht en we zijn samen gaan kijken. We werden bijzonder vriendelijk ontvangen. Ik woon alleen en had de wens om meer onder de mensen te zijn, dus het voelde meteen goed. Inmiddels kom ik hier een aantal weken, meestal één ochtend per week. Maar als ik wil, kan ik ook een hele dag blijven.

Wat ik hier zo fijn vind, is dat alles vrijblijvend is. Niemand staat op zijn strepen, iedereen is vriendelijk, zowel de mensen die hier werken als de bezoekers. Het geeft een prettige afleiding. Ik doe ook graag mee met activiteiten, zoals wandelen. Met mijn wandelstokken lopen we zo vanuit het Odensehuis het bos in. In mijn eentje zou ik dat niet durven. Voor anderen wordt soms een ander rondje gekozen over de bestrate paden. Maar ik kan gelukkig nog het bos in. Het is hier zo’n prachtige omgeving. Vroeger kon ik hier nooit komen, het gebied was van het klooster. Dat is nu verleden tijd en kunnen wij er ook van genieten. Ik voel me hier helemaal op mijn plek.

Naast het Odensehuis blijf ik ook thuis actief. Om de week heb ik op vrijdag Franse les. Het is bijzonder dat ik daar nu, op mijn 80e, nog mee bezig kan zijn. Ik bridge twee keer per week. Het wordt wat moeilijker, maar het blijft gezellig. Al ik iets rustigs wil doen zit ik thuis voor de tv. Ik kijk bijvoorbeeld graag naar ‘Midsummer Murders’. De serie is goed te volgen en door mijn geheugenproblemen blijft het einde steeds weer verrassend.

Wat ik zo prettig vind aan het Odensehuis is dat de groep mensen vaak ongeveer hetzelfde is waardoor je elkaar beter leert kennen. Mijn kinderen zijn allemaal heel lief en begripvol, maar het is fijn om ook buiten mijn gezin mensen te zien en contact te hebben. Ook vind ik het fijn dat de mensen hier herkenbare ervaringen hebben met geheugenproblemen.

Voor mij is het Odensehuis vooral een plek om actief te blijven, onder de mensen te zijn en mezelf te blijven uitdagen, op mijn eigen tempo. Het voelt warm en uitnodigend, en ik geniet er elke keer weer van.”

Het verhaal van Ariane

Fri, 12 Dec 2025 10:43:43 GMT

“Hier blijf ik in beweging en ben ik verbonden met anderen. Dat is belangrijk voor mij.”

“Ik kom al vanaf het begin bij het Odensehuis in Amersfoort. Iemand die regelmatig bij mij langskomt, vertelde dat het misschien iets voor mij zou zijn. Dus ben ik op de fiets gestapt, ik rijd geen auto meer, en ruim een half uur later stond ik hier voor de deur. Dat is een hele goede keuze gebleken.

Hier in het Odensehuis delen we ervaringen en helpen we elkaar. Samen eten maken, wat snijden of schillen, dat vind ik leuk om te doen. Het contact met anderen maakt mijn dag. We praten veel, we wandelen samen, en we geven elkaar tips waar we echt iets aan hebben. Ik deel mijn tips ook graag met anderen. Zo gebruik ik een schoolagenda, briefjes en geheugensteuntjes om thuis alles te onthouden. Die uitwisseling en herkenning vinden bij elkaar, dat doet me goed. Verbonden zijn met anderen is belangrijk voor mij.

Mijn brein houd ik zowel hier als thuis actief met sudoku’s en puzzels uit de krant. Maar ik ben ook graag fysiek bezig. Ik doe hier in het Odensehuis mee aan de gymnastiekles. Ook wandel en fiets ik veel. Ik ga altijd op de fiets naar het Odensehuis, maar bijvoorbeeld ook naar één van mijn dochters die op bijna een uur fietsafstand woont.

Creatief bezig zijn doe ik minder dan vroeger, maar het blijft kriebelen. Ik was docent handvaardigheid, tekenen en schilderen. Af en toe maak ik nog iets in opdracht of wanneer ik iemand wil verrassen. Een paar weken terug gaf ik hier een workshop rond het thema herfst. Mensen enthousiasmeren om iets creatief te doen, dat blijft prachtig om te doen. Het voelt fijn dat ik hier de ruimte voor krijg.

En wat ook zo fijn is aan het Odensehuis; je kunt komen en gaan wanneer je wilt. Ik maak er bewust tijd voor om naartoe te gaan, maar als het een keer niet lukt is dat geen probleem. Het voelt dan ook nooit als een verplichting om hierheen te gaan.

Het gebouw en de omgeving hier is zó mooi, ik geniet er elke keer weer van. Daarom heb ik onlangs mijn verjaardag hier gevierd. Dat was buiten de openingstijden, speciaal met mijn familie. Lange tafels, een warme sfeer. Echt bijzonder dat dit op zo’n eigen en persoonlijke manier kon!

Ja, ik kom hier echt heel graag. Het Odensehuis geeft mij een plek waar ik actief blijf, nieuwe mensen ontmoet en elke keer weer met een goed gevoel naar huis ga.”

Het verhaal van Hanni

Mon, 17 Nov 2025 14:34:06 GMT

‘Koken in het Odensehuis geeft me zóveel plezier. Ik voel dat ik hier echt iets beteken’

Hanni komt nu bijna een jaar naar het Odensehuis. “Ik ben hier via mijn schoondochter terecht gekomen. Toen ik binnenstapte, voelde ik meteen: dit is goed. Het voelde als een warm welkom. Hier wordt naar je geluisterd, je wordt gezien. Ik voel me hier écht mens”.

Wat ik het allerliefste doe? Koken! Jurre kookt hier elke dag en ik help hem daar graag bij. Meestal ga ik ook mee boodschappen doen. Als we dan samen de lunch bereiden en iedereen aan tafel zit te genieten… ja, dan ben ik helemaal in mijn element. Het is zó fijn om bezig te zijn en iets te kunnen doen voor anderen. Ik voel me nuttig en dat geeft me plezier en energie.

Martine, de coördinator van het Odensehuis, is een prachtmens. Ze zorgt dat alles hier goed loopt en is altijd betrokken. En Jurre, hij is voor mij ook heel belangrijk. Hij staat in de keuken, net als ik graag doe. Het is heel fijn om samen met hem iets op tafel te zetten waar iedereen van geniet.

Twee jaar geleden is mijn man overleden. We hebben samen veel meegemaakt. Hij had zijn eigen orkest en speelde op feestjes en zelfs in ziekenhuizen. Ik mis hem nog steeds, maar ik kijk ook met dankbaarheid terug op ons leven samen. Ik heb geleerd om niet te klagen, maar te dragen. En om te bidden om kracht. Die houding helpt me om positief te blijven. Ik probeer te leven met wat er is en het beste eruit te halen. Ik hou van actief zijn. Ik doe nog aan aqua-joggen, gymnastiek, ik fiets en zwem. Het kost iets meer moeite dan vroeger, maar het lukt nog. Het actief bewegen en dat ik in het Odensehuis kan bijdragen, helpt mij om mezelf goed te blijven voelen.

Hier heb ik ook Giovanni ontmoet. We zijn fijne vrienden geworden en zien elkaar soms ook buiten het Odensehuis om. Gewoon omdat het gezellig is, omdat het klikt. Dat is toch bijzonder? Die verbondenheid met anderen doet me goed.

Ja, het Odensehuis is voor mij echt het einde. Wat Martine en Jurre hier doen, daar heb ik geen woorden voor. Dit komt uit het diepst van mijn hart. Ze geven liefde, aandacht en ruimte. Hier voel ik me welkom, begrepen en betrokken. Hier mag ik meedoen, lachen, helpen en vooral: mezelf zijn.

Samen zichtbaar op het Nationaal Dementiecongres

Tue, 04 Nov 2025 10:22:57 GMT

Wat een inspirerende dag was het Nationaal Dementie Congres 2025 op 27 oktober! Wij waren er ook bij om te laten zien hoe Odensehuizen samen met deelnemers, vrijwilligers en partners bijdragen aan een dementievriendelijke samenleving.

De verhalen van mensen met dementie stonden centraal. Ervaringsdeskundige Joop van Keulen (79) raakte het publiek met zijn oproep om open te zijn over dementie: “Vrienden worden kennissen, en kennissen worden vrienden.” Ook staatssecretaris Nicki Pouw-Verweij (VWS) benadrukte dat mensen met dementie écht meetellen binnen de Nationale Dementiestrategie.

Twee Odensehuizen gaven bovendien inspirerende workshops:

Odensehuis Culemborg vertelde over hoe zij een cursus voor en door mensen met dementie ontwikkelen. Dit doen zij onder andere samen met jonge(re) ouderen met beginnende dementie, de Hogeschool Utrecht & Brainpower en het Sociaal Team Culemborg. Het doel is een cursus te ontwikkelen die op zoveel mogelijk plekken in Nederland kan worden ingezet. Wil je meer weten of meedoen in de pilot? Mail dan naar Mees Schouwenaar .

Odensehuis Animi Vivere liet zien hoe talenten van deelnemers benut kunnen worden en hoe dat bijdraagt aan maatschappelijke waarde. Tijdens hun sessie deelden ze praktijkvoorbeelden, inzichten en drie speerpunten voor de toekomst: passende zorg voor jonge mensen met dementie, opschaling en duurzame financiering. Hun bijdrage werd met veel belangstelling gevolgd.

We kijken terug op deze goed bezochte dag vol ontmoeting, inspiratie en samenwerking!

Het verhaal van Wolfgang

Tue, 28 Oct 2025 10:16:48 GMT

“In het Odensehuis word je gezien. Gewoon als mens”

Ik kom al een hele tijd in het Odensehuis. Niet als mantelzorger. Niet omdat ik dementie heb. Maar gewoon omdat het goed voelt. Voor de mensen, voor de sfeer, voor de verbondenheid die je ergens anders nauwelijks nog tegenkomt.

Het Odensehuis is een plek waar mensen samenkomen. Sommigen leven met dementie, sommigen zorgen voor een ander, en sommigen, zoals ik, komen voor het contact. Voor de rust, de aandacht. Voor het gevoel dat je welkom bent, precies zoals je bent.

De leegte én de warmte van herinnering

Ik kende dementie van dichtbij. Mijn vrouw, Marry -Margaretha Theresia eigenlijk, maar iedereen noemde haar Marry, kreeg er later in haar leven mee te maken. Ze was een bijzondere vrouw: zacht, krachtig, liefdevol. Haar naam paste precies bij haar karakter. Ze was mijn anker, mijn grote steun. De ziekte veranderde veel. Het werd een langzaam afscheid. En toen ze er niet meer was, stond alles even stil. Haar plek bleef leeg, maar haar warmte draag ik nog altijd met me mee. In alles wat ik doe. In die periode raakte ik in gesprek bij het tankstation in de buurt. Twee hartelijke dames daar hadden altijd een luisterend oor. Eén van hen noemde het Odensehuis, dat zat toen nog achter het station. Ik wist niet precies wat ik zocht, maar ik voelde dat ik ergens heen moest. Dat ik ergens wilde zijn waar ruimte was voor wat ik voelde.

Toen ik het Odensehuis binnenstapte, was het alsof er iets op z’n plek viel. Er was rust. Aandacht. Geen oordeel. Geen haast. Gewoon mensen, die er zijn – voor elkaar. Ik kwam thuis. En sindsdien is mijn gemoedstoestand ook echt verbeterd. Wat me het meest raakt? Iedereen is hier gelijk. Of je nu vrijwilliger bent, mantelzorger, iemand met geheugenproblemen of, zoals ik, gewoon op zoek naar menselijk contact: je wordt gezien. Niet als functie. Niet als probleem. Maar als mens.

Er gebeuren hier geen grote dingen, maar juist de kleine momenten maken het bijzonder. Een goed gesprek. Samen wandelen. Een spelletje. Een lach. Een stil moment. Hier klopt iets. Hier leeft aandacht.

Ik kom niet naar het Odensehuis omdat ik iets moet. Ik kom omdat ik er graag ben. Omdat ik hier iets vind wat zeldzaam is: echte menselijkheid. En misschien, in die rust en in die verbondenheid, voel ik Marry soms ook weer even dichtbij.

Odensehuis Sneek

Het verhaal van Greet en haar dochter Leentje

Tue, 28 Oct 2025 10:02:59 GMT

“We voelen ons hier allebei welkom en gezien”

Leentje en haar moeder Greet wonen in Harlingen en komen sinds een half jaar bij het Odensehuis in Harlingen. “Soms breng ik mijn moeder naar het huis en vervolg ik mijn dag, maar ik blijf ook regelmatig in het Odensehuis. Als ik haar zelf niet kan brengen, dan regelt mijn zoon dit samen met zijn vriendin. Soms neem ik een oppasbaby mee. Dat kan hier allemaal. Iedereen is welkom, dat maakt het zo’n fijne plek.”

Ik had al eens over het Odensehuis gehoord, en op een dag zijn we kennis gaan maken met Martine. We hebben daarna thuis nog even nagedacht, maar het gevoel was goed. Het is hier warm, vriendelijk, open. Er worden gesprekken gevoerd, samen gekookt, koekjes gebakken, en alles mag, niks moet.” Een bijzonder moment was toen Leentje vroeg of haar moeder zin had om mee te gaan naar het eiland of naar familie in België. “Ze zei toen: ‘Ik wil naar die plek met die mensen en dat hondje’. Ze bedoelde het Odensehuis. Dat zegt genoeg.”

Greet voelt zich op haar gemak in het Odensehuis. Ze doet graag spelletjes, vooral Rummikub is favoriet. Ook houdt ze ervan om samen te praten over vroeger, of juist over wat er op dat moment speelt. “Als iemand liever even stil is, is dat ook goed. Iedereen wordt in z’n waarde gelaten. Dat maakt de sfeer heel ontspannen.”

Ze bezoeken het Odensehuis twee keer per week. “Het is fijn om te zien hoe we hier allebei op onze plek zijn en ons welkom voelen,” zegt Leentje. Voor mijn moeder is het een fijne manier om haar dag door te brengen. Maar ik kan er ook terecht met mijn vragen en ervaringen als mantelzorger. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen.”

Greet en Leentje merken allebei het verschil met andere vormen van ondersteuning. “Bij de reguliere dagbesteding is het vaak erg vast omlijnd. Hier is ruimte. En het voelt niet als een instelling, meer als een gemeenschap. We zijn geen ‘cliënten’, maar mensen die samen een dag delen.”

Leentje voelt zich betrokken bij het Odensehuis en zet zich graag in voor deze plek. Ik heb bijvoorbeeld wel eens een yogales gegeven. En ik ben vrijwilliger bij de pluktuin. Het leek ons leuk om daar met onze groep naar toe te gaan. Martine zei meteen: we regelen het. Auto’s erbij, en gaan. Dat kan hier allemaal.

“We zijn hier samen. We vormen echt een hechte groep. En dat voel je. We komen voor de gezelligheid, de gesprekken, en om onderdeel te zijn van iets. Ik vertel er graag over aan anderen. Zeker voor mensen in de beginfase van dementie is dit een prachtige plek om te zijn, op je eigen manier.”

Odensehuis Harlingen

Het verhaal van Klaas en Boudien

Wed, 15 Oct 2025 15:16:30 GMT

“Hier mag je zijn wie je bent. Dat is zó belangrijk”

Boudien en Klaas zijn al dertien jaar goede vrienden. Ze leerden elkaar kennen tijdens de opening van de Sneekweek. Sinds 2021 bezoeken ze samen het Odensehuis, eerst in Bolsward en later in Harlingen.

“Via de casemanager kwamen we in contact met het Odensehuis. Klaas zat toen bij de dagbesteding, maar dat paste niet bij hem. Hij vond het niet leuk en gaf dat zelf ook duidelijk aan,” vertelt Boudien. “De sfeer en de activiteiten waren niet zijn ding.” Het eerste bezoek aan het Odensehuis in Bolsward daarentegen voelde meteen goed. “Geen gedoe, gewoon welkom zijn. Klaas helpt graag, en hier kan dat. Groenten snijden, afwassen, dat vind hij fijn om te doen. Hij voelt zich nuttig en op zijn plek.”

Wat hen aanspreekt is de open sfeer. “We zitten lekker buiten, gaan soms even naar de supermarkt, gewoon een loopje. De mensen hier zijn lief, er is een fijne groep. Er wordt getut – zoals wij in Friesland zeggen – en er wordt goed voor ons gezorgd. Het eten en drinken is hier top, en Klaas is dol op het keukengebeuren.”

Klaas heeft PPA (primaire progressieve afasie), waarbij zijn spraak als eerste verdween. “Hij was altijd al rustig, maar nu is hij nog meer in zichzelf gekeerd. Hij begrijpt veel, maar kan zich niet goed meer uiten. Communiceren doen we vooral met ja/nee-vragen. Soms moppert hij wat, en daar is hier gelukkig ook ruimte voor. Je bent hier mens in al je facetten.”

Het Odensehuis betekent voor hen allebei veel. “Ik kom hier samen met Klaas, dat vindt hij fijn. En soms kom ik ook even alleen. Ik ben een mensenmens, dus ook voor mij zijn de contacten hier waardevol. Je kunt er gewoon even zijn, of je verhaal kwijt.”

Ze komen wekelijks één of twee keer. In de weken dat Boudien naar haar tekenles gaat, komen ze één keer. Boudien regelt veel voor Klaas: van medische afspraken tot bankzaken. Maar Klaas doet ook nog veel zelf, zoals boodschappen en zijn eigen verzorging. “Klaas wil niet naar een verzorgingshuis, en dat hoeft ook niet. Hij redt zich thuis nog goed. En ik houd een oogje in het zeil.”

Wat Klaas waardeert aan het Odensehuis, is dat hij zichzelf mag blijven. “Hij wil niet dat zijn dag wordt ingevuld door anderen. Hier kan hij zelf bepalen wat hij doet. Hij leest de krant, helpt mee, luistert naar gesprekken. Dat is precies goed zo.”

Ook buiten het Odensehuis zoeken ze verbinding. “Klaas gaat naar een mannengroep van de kerk, dat vindt hij heerlijk. Soms zijn we met de kerk op pad, dan doet het me verdriet als mensen hem negeren vanwege zijn problemen met spraak. Maar hier bij het Odensehuis gebeurt dat nooit. Iedereen hoort erbij.”

Bewegen, koersbal met beweegcoach Steijn, en eindeloos rummikuppen – het hoort er allemaal bij. “En dan zijn er nog de ‘schoolreisjes’, zoals we dat noemen: met de boot weg, of naar een pluktuin als het lukt met vrijwilligers. Heerlijk.”

Voor Boudien is het Odensehuis meer dan alleen een plek om te zijn. “Je treft hier altijd mensen bij wie het klikt. Het is zo fijn om ervaringen te delen met andere mantelzorgers. Even ontspannen, even lachen, even je verhaal kwijt. Dat is zó waardevol.”

Odensehuis Harlingen

Het verhaal van Anna en haar man Simon

Wed, 15 Oct 2025 15:09:54 GMT

“Het Odensehuis geeft ons rust en verbondenheid”

Simon en zijn vrouw Anna komen uit Harlingen. Toen Anna, die dementie en afasie heeft, behoefte kreeg aan contact met mensen die met hetzelfde leven, wees de casemanager hen op het Odensehuis in Bolsward. “Hier zijn we nog steeds dankbaar voor,” vertelt Simon. “Anna voelde zich er meteen op haar plek. Maar het bleef toch een eindje rijden.”

Het was wel een wens om een plek dichterbij huis te hebben, maar in Harlingen was nog geen Odensehuis. Simon kende Martine, een van de drijvende krachten achter het Odensehuis in Bolsward, en vroeg haar of zoiets ook in Harlingen mogelijk was. Het past ook bij waar het Odensehuis voor staat: dichtbij in de buurt, laagdrempelig en vertrouwd. Met gezamenlijke inzet lukte het: het Odensehuis Harlingen opende de deuren. Inmiddels bestaat het één jaar. Geweldig dat dit hier kon komen!”

Wat Simon en Anne zo aanspreekt is de vrije opzet. “Het is geen dagbesteding met een strak programma. Je kunt gewoon binnenlopen, op je eigen moment. En je hebt zelf inspraak op wat je die dag wilt doen. Dat past bij Anna. Haar wereld is klein geworden, maar ze geniet van het contact in het Odensehuis. Als ze thuiskwam, zei ze altijd: ‘Het was weer geweldig’ – ook al was ze daarna vaak wel moe.”

Voor Simon zelf is het Odensehuis ook een steun. “Als Anna daar was, had ik tijd voor het huishouden, of om even in de tuin te werken. Even ruimte voor mezelf.” Die persoonlijke ademruimte is volgens hem van onschatbare waarde voor mantelzorgers. Ook is het heel fijn dat Martine veel kennis heeft en begrijpt wat leven met dementie inhoudt. Een gesprek met haar is altijd helpend. En Jurre kookt fantastisch! Alles bij elkaar voelt het Odensehuis als een warm bad.”

Inmiddels woont Anna in een verzorgingshuis. “Dat was wennen. Opeens had ik heel veel tijd. Ik ben nu op zoek naar een nieuw ritme.” Toch blijven ze samen betrokken bij het Odensehuis. “We gaan nog steeds af en toe langs in het Odensehuis, gewoon voor de gezelligheid. Even koffiedrinken. Anna is gevallen waardoor het nu even niet lukt, maar we hopen snel weer te gaan.”

Simon zet zich actief in voor het Odensehuis, onder andere door samen met Martine presentaties te geven. “Zo vergroten we de bekendheid en vragen we aandacht voor financiële steun. Ik zie wat het Odensehuis met mijn vrouw doet, maar ook voor mij als mantelzorger. Dat maakt het zo waardevol. Ik zet mij er graag voor in om deze huizen te laten voortbestaan, want ze maken echt verschil.”

Odensehuis Harlingen

Vacature - Beheerder / ontwikkelaar online community (vrijwilligersfunctie)

Mon, 06 Oct 2025 14:32:17 GMT

We zoeken een enthousiaste beheerder/ontwikkelaar die het leuk vindt om mee te denken en te werken aan een goed functionerende, actieve online-community.

De online-community van Odensehuizen

Onze online community is er voor iedereen die te maken heeft of betrokken is bij een Odensehuis. Op het platform worden vragen gesteld, ervaringen en kennis gedeeld. Naast het interactieve deel is er een kennisbank. Deze kennisbank bevat documentatie, richtlijnen, onderzoeken, trainingen etc. Het is als het ware onze eigen bibliotheek.

Onze community draait op het systeem Huddle en bestaat al een aantal jaar. En nu is het tijd om het aantrekkelijker en gebruiksvriendelijker te maken, zodat gebruikers snel en op de juiste plek de benodigde informatie en interacties kunnen vinden. Daarnaast willen we onze bibliotheek aantrekkelijker maken met actueel, wisselend materiaal zoals (instructie)filmpjes, wetenswaardigheden, ervaringen, webinars etc.

Past dit bij jou en heb je:

Kennis en ervaring met Huddle (of vergelijkbaar systeem) om onze community verder te ontwikkelen en gebruiksvriendelijker te maken
Ervaring met het beheren van een platform of online community. Of kan je dit makkelijk eigen maken
Affiniteit met mensen met dementie en organisaties die zich op deze doelgroep richten
Enige kennis van kwaliteitsbeheer

En vind je het leuk om:

Vanuit de gebruiker te denken? In ons geval zijn dit mensen die in een Odensehuis werken of die een nieuw Odensehuis willen oprichten
Relevante content te produceren
In een klein, gemotiveerd team te werken

Dan vragen we jou van harte om contact met ons op te nemen!

Nog even iets over ons

Wat is een Odensehuis?

Een Odensehuis is een inloopvoorziening voor mensen met geheugenklachten of (beginnende) dementie, mantelzorgers en hun familie en vrienden. Er is ruimte voor ontmoeting, ondersteuning, activiteiten en advies. Het is een veilige plek in de buurt van je eigen huis waar je je ´thuis´ voelt. Niet de ziekte, maar het leven met dementie staat centraal.

Landelijk Platform Odensehuizen

Het Landelijk Platform Odensehuizen is sinds 2016 het samenwerkingsverband van Odensehuizen in Nederland. Het LPO heeft als doel, het:

Behartigen van de belangen van Odensehuizen
Ondersteunen van de ontwikkeling van de bestaande Odensehuizen
Stimuleren, adviseren en ondersteunen van nieuwe initiatieven
Geven van bekendheid aan de doelstellingen, werkwijze en gedachtegoed
Bevorderen van onderzoek om de effectiviteit en het belang van de Odensehuizen voor mensen met dementie en hun naasten zichtbaar te maken

De praktische zaken op een rij

Het is een vrijwilligersfunctie met maatschappelijke waarde
In deze functie draag je bij aan de verdere ontwikkeling van Odensehuizen in Nederland en daarmee aan de kwaliteit van leven van mensen met dementie en hun naasten.
We bieden je een fijne werkplek in Amersfoort.
Het aantal in te zetten uren zal variëren en bepalen we in overleg. In het begin is er meer werk, vanwege het herstructureren. Als alles eenmaal goed ‘staat’ dan wordt het beheer van de community jouw taak. Dit beheer is naar verwachting gemiddeld twee uur per week.
Reiskosten of andere te maken kosten worden vergoed.

Heb je interesse, bel of mail dan met Claudia Severs, landelijk coördinator Odensehuizen. Zij zal je met plezier meer vertellen en je vragen beantwoorden. Je kunt haar bereiken via: claudia@odensehuizen.nl of 06 577 284 97.

Filmavond 13 mei 2025 'ben jij bij mij'?

Tue, 18 Mar 2025 09:50:11 GMT

Wij nodigen je uit voor een mooie filmavond op dinsdag 13 mei aanstaande in Theater de Kamers in Amersfoort. Op deze avond wordt de documentaire 'ben jij bij mij'? vertoond. Deze indrukwekkende documentaire portretteert Joke van den Broek (92) die dementie heeft. Na afloop is er een borrel en de gelegenheid om één van de filmmakers te ontmoeten; Sophia van Ghesel Grothe, tevens kleindochter van Joke.

De documentaire, getiteld 'ben jij bij mij'?, portretteert Joke van den Broek, een 92-jarige vrouw vol fantasie. Voorheen werkte ze als lerares op een basisschool en staat bekend als een echte verhalenverteller die overal een lichtpuntje in ziet.

Ondanks haar ziekte woont Joke nog thuis en kan ze zichzelf goed redden. Echter, ze moet steeds meer taken uit handen geven, iets waar ze zich tegen verzet. Misschien is ze vergeten dat ze steeds minder kan, of wil ze het simpelweg niet accepteren?

Sophia: "Als filmmakers en familie nemen we de kijker mee in haar ervaringen gedurende vier jaar. Ondanks het verlies van haar verhaal, blijft Joke even wijs als altijd en leert ze ons hoe we het proces van ouder worden kunnen accepteren."

De documentaire is gemaakt door Sophia van Ghesel Grothe en Mark Lindenberg.

Wij heten je van harte welkom in:

Theater De Kamers

Wezeperberg 1

Amersfoort Vathorst

Deze filmavond wordt georganiseerd door Het Landelijk Platform Odensehuizen, De Dementie Academie en het Odensehuis Amersfoort.

We ontvangen je graag vanaf 19.00 uur en om 19.30 uur start het programma.

Na afloop is er een borrel en gelegenheid om de filmmaakster en tevens kleindochter van Joke, Sophia van Ghesel Grothe te ontmoeten. Om 21.30 uur sluiten we het programma af.

We vragen voor deze filmavond een bijdrage van € 5,00. Ticket(s) kan je hier bestellen: koop een ticket voor de filmavond 'ben jij bij mij'?

Ben jij de verbinder die ons komt helpen bij regionale samenwerking?

Tue, 18 Mar 2025 08:04:31 GMT

We willen het aantal regioverbinders graag uitbreiden. Misschien is dit wel een functie voor jou?

We hebben inmiddels zeventig Odensehuizen in Nederland en hier zijn we trots op! Hierdoor hebben we met elkaar ook al een boel ervaring opgebouwd. En staan we ook voor nieuwe uitdagingen. Bijvoorbeeld over kwaliteit, continuïteit en groei. Deze uitdagingen zijn voor veel Odensehuizen ongeveer hetzelfde. Maar de lokale invulling of antwoorden kunnen verschillen. Moet je het als Odensehuis dan allemaal lokaal in je eentje regelen? Nee, dat hoeft niet. Onze regioverbinders staan voor je klaar. We willen het aantal regioverbinders graag uitbreiden. Misschien is dit wel een functie voor jou?

Regioverbinders... hoe zit dat?

We zijn in 2024 gestart met het initiatief regioverbinders. Er zijn nu vier regioverbinders, verdeeld over het land. Zij zijn actief in een bepaalde regio en kennen het reilen en zeilen van een Odensehuis als geen ander. En ze hebben een goed netwerk binnen het dementieveld. Met veel plezier brengen zij hun kennis over. Zo hoeft een lokaal Odensehuis niet voor alles opnieuw het wiel uit te vinden. Ook in het kader van nieuwe ideeën en initiatieven zijn regioverbinders een belangrijke schakel. Hij of zij is een sparringpartner en brengt waar nodig partijen en Odensehuizen samen om dingen geregeld te krijgen.

"Het is fijn om elkaar regionaal te vinden en te kennen"

Iedereen gaat rijker de deur uit

Als Odensehuizen hebben we een visie die ons landelijk met elkaar verbindt. Hier kunnen we regionaal heel mooi invulling aan geven. Daarnaast is er de dagelijkse gang van zaken binnen het Odensehuis. Hier zie je dat er regionaal vaak overeenkomstige vraagstukken en thema's zijn. Door lokaal te werken is er onderling veel herkenning en kan je samen aan de slag met die vraagstukken en thema's. Dat werkt heel fijn en samen gaat het vaak ook nog eens sneller. Regionaal samenwerken is heel effectief en daarnaast ook inspirerend. Als deelnemer, maar ook als regioverbinder ga je na eigenlijk ieder gesprek rijker de deur uit.

'Schaken op meerdere borden'

Net als een Odensehuis-coördinator werk je als regioverbinder op meerdere vlakken. Namelijk op praktisch, organisatorisch en bestuurlijk niveau. Er moeten immers praktische en organisatorische zaken geregeld worden, maar je hebt ook een taak richting de lokale samenleving, bestuur en bijvoorbeeld de gemeente. Je schaakt als het ware op meerdere borden. Leuk en uitdagend!

Elkaar inspireren

De regioverbinders inspireren en ondersteunen ook elkaar. Ze helpen elkaar verder en zo groeit iedereen steeds verder in zijn rol. En worden de regionale krachten ook landelijk gebundeld. De regioverbinders komen een paar keer per jaar online bij elkaar. En bij voorkeur zien ze elkaar één keer per jaar ook live.

Ben jij één van onze nieuwe regioverbinders?

Spreekt het bovenstaande je aan? En heb je vier uur per week tijd om deze rol te vervullen? Lees dan vooral verder. We zoeken uitbreiding in alle regio's in Nederland. In Brabant en Limburg is het een echte pioniersrol. In de andere regio's is het Odensenetwerk al wat sterker ontwikkeld en kan je daarop aanhaken. Voor je werk als regioverbinder ontvang je een maandelijkse vergoeding voor de gewerkte uren.

Wat is er leuk aan deze functie

Vier uur per week.
Je bent bij nieuwe initiatieven betrokken, in welke fase dan ook. Initiatiefnemers omarmen onze visie en zijn enthousiast om ermee aan de slag te gaan. Dat brengt je veel positieve energie!
Je kunt gesprekken over de lokale situatie vertalen naar praktische stappen, zodat het Odensehuis in kwestie verder komt.
Je doet steeds weer nieuwe ervaringen op. Hier leer je veel van en je kunt andere Odensehuizen hiermee inspireren.

Ben jij:

Betrokken bij een Odensehuis en sta je dicht bij de lokale uitvoering?
Een echte verbinder die het leuk vindt om regionaal Odensehuizen en partijen met elkaar in contact te brengen?
Vier uur per week beschikbaar?
Bereid om binnen de regio te reizen?

Dan vragen we je van harte te reageren!

Je kunt een mailtje sturen naar contact@odensehuizen.nl en dan nemen we snel contact met je op.

DEMPACT en Odensehuizen bundelen krachten

Wed, 11 Dec 2024 14:24:32 GMT

De resultaten van dementieonderzoek moeten sneller het dagelijks leven van patiënten en mantelzorgers verbeteren. Dit vereist een goede samenwerking tussen professionals uit onderwijs, zorg en welzijn en bedrijven met onderzoekers. Het samenwerkingsverband DEMPACT (dementie & impact) heeft de opdracht om de invloed van tien grote onderzoekconsortia op de samenleving te vergroten.

DEMPACT gaat hiervoor bruggen bouwen die nu en in de toekomst de uitwisseling van kennis en ideeën tussen onderzoek en praktijk makkelijker maakt. DEMPACT wil wederkerige relaties opbouwen. Waar enerzijds kennis uit onderzoek naar de praktijk kan, en anderzijds de kennis, ervaring en behoeften uit de praktijk toekomstig onderzoek kan inspireren en sturen. Het Landelijk Platform Odensehuizen bouwt graag mee. Daarom ondertekende voorzitter Bernard Fritzsche met Gerjoke Wilmink op 11 december de Letter of Intent waarin de mogelijkheden ten aanzien van samenwerking beschreven staan, zoals het meewerken aan doelgroepenparticipatie en gebruik maken van elkaars netwerk.

Petitie duurzame financiering aangeboden aan VWS

Tue, 15 Oct 2024 11:38:55 GMT

Vanmiddag boden Gerjoke Wilmink van Alzheimer Nederland en Jennifer Elich van Sociaal Werk Nederland in de Tweede Kamer een petitie aan over duurzame financiering voor ontmoetingsplekken in wijken en buurten. Dit deden zij gezamenlijk met een breed scala aan maatschappelijke organisaties, waaronder ook wij van het Landelijk platform Odensehuizen. Namens de vaste commissie voor VWS heeft een aantal kamerleden de oproep in ontvangst genomen.

Gerjoke Wilmink vertelde: "Investeren in ontmoeten is geen kostenpost, maar een investering in een trotse buurt die leeft. Samenredzaamheid - omzien naar elkaar - gaat niet vanzelf. Daar heb je een landelijk dekkend netwerk van ontmoetingsplekken voor nodig."

Jennifer Elich van Sociaal Werk Nederland vulde aan: "Een plek in je eigen buurt, waar je terecht kan voor ondersteuning, activiteiten en basisvaardigheden, waar je makkelijk binnenloopt en mensen je kennen, ontbreekt nu veel te vaak."

We zien in de praktijk dat deze ontmoetingsplekken, buurthuizen en huiskamers waar mensen met én zonder zorgbehoefte terecht kunnen, vaak aanlopen tegen een probleem met structurele financiering. Daarom riepen wij de Kamer op om komende jaren in te zetten op de uitbreiding van het aantal ontmoetingsplekken die structureel gefinancierd worden; maak het een laagdrempelige voorziening in de buurt die iedereen kent en waar je makkelijk binnenloopt!

De oproep is mede ondertekend door ActiZ , ANBO-PCOB -PCOB, Buurtzorg Nederland , DemenTalent , Dementie Netwerk Nederland (DNN) , de Nederlandse ggz , Gemeente Amstelveen , Gemeente Apeldoorn , Habion , Koepel Adviesraden Sociaal Domein , Landelijk Platform Odensehuizen Nederland , LSA bewoners , MantelzorgNL , Movisie , Stichting Nationaal Ouderenfonds , Nederland Zorgt Voor Elkaar (NLZVE) , Oranje Fonds , samenwerkende gezondheidsfondsen , JMZ Pro , Vereniging van Openbare Bibliotheken - VOB en Woonzorg Nederland .

Odensehuizen op Alzheimer Europe congres 2024

Thu, 10 Oct 2024 11:09:50 GMT

Van 8 t/m 10 oktober 2024 vond het Alzheimer Europe Congres plaats in Geneve. Het thema was 'New horizons - innovating for dementia' . Wij waren hierbij aanwezig om te vertellen wat het belang van Odensehuizen is. En vooral om het publiek te laten zien wat een Odensehuis betekent in het leven van iemand met dementie. Dit deden we met een presentatie die werd gegeven door Odensehuis deelnemer Jan van Bruggen samen met de voorzitter van het Landelijk Platform Odensehuizen; Bernard Fritzsche.

Jan en Bernard wisten het publiek te raken en te inspireren. Jan was in zijn werk vroeger gewend om veel te praten en te presenteren. En nog steeds is hij taalvaardig en praat hij graag. Hij was dan ook in zijn nopjes dat hij over zijn Odensehuis-ervaringen mocht vertellen op dit congres. In het Engels! Uiteraard hebben we Jan vanuit LPO geholpen bij de voorbereidingen. En zijn vrouw Ans stond hem terzijde met praktische hulp. Hiermee hebben we iedereen laten zien wat het daadwerkelijk inhoudt om mensen met dementie mee te laten doen. Zodat zij hun talent nog kunnen inzetten.

Jan zegt zelf hierover: "Ons Odensehuis heeft als motto: niets moet alles kan. Terwijl ik thuis weinig initiatief meer toon, drijft dit motto mij om dat in het Odensehuis wel te doen. Het daagt mij uit om initiatief te tonen en mijn talenten te benutten. En dat doe ik dan ook. Ik praat graag en heb een grote taalvaardigheid. Dus heb ik het idee opgeworpen om met elkaar het gesprek aan te gaan over steeds wisselende onderwerpen. Het idee is heel simpel. Iemand stelt een onderwerp voor, iemand anders reageert. En dan de volgende persoon en ga zo maar door. Voor je het weet heb je een levendige discussie op gang. Mijn initiatief was een succes en nu is het een vaste, wekelijkse activiteit op de dagen dat ik er ben. Dat is goed, want het zorgt ervoor dat onze hersenen blijven draaien.’ En ja dat kletsen doe ik graag, altijd al gedaan. Wat dat betreft helpt het Odensehuis mij om een deel van mezelf te bewaren."

Wat tijdens deze presentatie en eigenlijk op het hele congres opvalt is de kracht die uitgaat van ervaringsverhalen. En hoe belangrijk het verbinden van beleid, en onderzoek met de praktijk is. Het was een mooie ervaring!

Staatssecretaris bezoekt Odensehuis Voorschoten

Tue, 24 Sep 2024 11:22:42 GMT

Ontmoetingsplekken in de wijk zijn cruciaal voor onze samenleving. Maar er zijn er te weinig. Daarom nodigden we staatssecretaris Langdurige en Maatschappelijke Zorg Vicky Maeijer uit voor een werkbezoek aan het Odensehuis in Voorschoten. Tijdens het bezoek schilderde de staatssecretaris samen met de bezoekers en ging ze in gesprek met mensen met dementie, mantelzorgers en sociaal werkers. Om zo van dichtbij te ervaren dat bruisende buurthuizen, dementievriendelijke huiskamers en ontmoetingsruimten waar iedereen terechtkan, de plekken zijn waar het écht gebeurt. Waar samenredzaamheid betekenis krijgt en eenzaamheid bestreden wordt.

Ondanks dat dit soort initiatieven op breed maatschappelijk draagvlak kunnen rekenen, is er vaak een tekort aan structurele financiering. Dat terwijl het juist investeringen zijn met een belangrijke opbrengst voor de lange termijn: een veerkrachtige sociale wijk, een dementievriendelijke buurt, met sterke sociale netwerken en gezondere en betrokken bewoners. Waardoor verhuizing naar een verpleeghuis uitgesteld kan worden.

Daarom overhandigden Gerjoke Wilmink van Alzheimer Nederland en Gerdien Rabbers van Sociaal Werk Nederland namens een brede groep maatschappelijke organisaties tijdens dit werkbezoek een oproep om structureel te investeren in ontmoetingsplekken.

Staatssecretaris Vicky Maeijer hierover op LinkedIn. In het kader van #WereldAlzheimerDag afgelopen weekend bezochten we vanuit VWS de Odensehuiskamer in Voorschoten. Dit is een laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen met beginnende dementie en hun mantelzorgers. De sfeer is ontzettend warm en veilig. Je kunt er gewoon binnenlopen - zonder indicatie - en er is altijd iets te doen. Van koffiedrinken tot muziek maken, van wandelen tot schilderen.

Juist wanneer je geheugen achteruitgaat, is het zo belangrijk dat je dingen blijft doen, dat je mensen ontmoet en dat je je nuttig voelt. Door heel Nederland zijn Odensehuizen te vinden.

Het schilderij dat ik kreeg van Annelies krijgt een plek op mijn werkkamer. Een mooi aandenken aan een bijzondere middag!

Het geheim achter het succes van Odensehuis Papendrecht

Tue, 06 Aug 2024 13:39:16 GMT

Odensehuis Papendrecht in gesprek met Movisie. 'Het geeft zoveel voldoening om mensen met dementie en hun naasten een mooie dag te bezorgen, voor minder doen we het niet.'

Nu het aantal mensen met dementie toeneemt, neemt ook de behoefte aan laagdrempelige ontmoetingen toe. Een Odensehuis is één van de voorbeelden waar deze ontmoeting kan plaatsvinden.

Herman Nieuwstraten (voorzitter van het bestuur) en Marjan Middelburg (coördinator) van het Odensehuis Papendrecht gingen hierover in gesprek met Hans Alderliesten van Movisie. Lees het interview hier: Het geheim achter het succes van Odensehuis Papendrecht | Movisie

Op de bres voor het eerste Odensehuis in Limburg. Help jij ook mee?

Mon, 10 Jun 2024 06:48:53 GMT

"Verpletterd waren we", toen mijn vrouw Netty in 2021 de diagnose PPA kreeg. Na jaren van onderzoek en onzekerheid werd eindelijk duidelijk wat ze had. PPA staat voor Primair Progressieve Afasie. Het is een bijzondere vorm van dementie die vooral het communicatiecentrum in de hersenen aantast. PPA komt weinig voor en is moeilijk vast te stellen. "We waren totaal van de kaart, maar mijn vrouw was geen 'zielepiet'. We hebben ons samen ingezet om haar leven zo menswaardig en zinvol mogelijk te houden." Aan het woord is Pierre Buijs, die zijn vrouw in 2023 verloor aan de gevolgen van PPA. Ondersteuning tijdens haar ziekteperiode heeft hij enorm gemist. Dit geldt ook voor zoon Nathan. Samen zetten zij zich nu vol overgave in om een Odensehuis in Zuid-Limburg te realiseren.

Inzetten op een menswaardig en sportief leven

Netty stond volop in het leven, maar vanwege haar ziekte werden dingen moeilijker. Vooral praten werd op den duur ingewikkeld voor haar. Hierdoor moest ze uiteindelijk stoppen met haar werk. En daarmee moest ze ook op zoek naar een andere invulling van haar dagelijks leven. Pierre heeft haar hier 24/7 in bijgestaan. "We waren echt een teampje samen." “We keken samen wat we konden doen, maakten lijstjes en onderzochten naar welke plekken ze nog toe kon. Zelf deed ze ook nog vrijwilligerswerk tot dat niet meer kon. En elke avond deden we samen een soort evaluatie en stelden we zaken bij die anders moesten."

Hardlopen als verbindende factor

Netty wilde vooral geen zieke zijn. En één van de dingen die ze nog heel goed kon was sporten. Ze was haar hele leven al sportief geweest en dat bleef ze. Haar brein wilde niet meer zo mee, maar fysiek was ze eigenlijk nog 100% in orde. Hierdoor kon ze dan ook blijven hardlopen. Voor het gezin was het samen hardlopen heel verbindend. En door het rennen bleef Netty's conditie goed. Zelfs zo dat ze met Pierre aan haar zijde nog vier maanden voor haar overlijden een halve marathon heeft gelopen!

Gemis aan ondersteuning

"Over PPA is heel weinig informatie of hulp voorhanden. We zochten dan ook veel zelf uit", zegt Pierre. “Bij één van de online zoektochten kwamen we het fenomeen Odensehuis tegen.” Nathan zegt hierover; "het zou een perfecte plek voor mam zijn geweest. Het is een veilige plek waar ze geen schaamte had hoeven te voelen voor sommige doodnormale dingen die ze niet meer kon doen. Het had ook een sociale en waardevolle invulling van haar dag kunnen zijn, nadat ze moest stoppen met haar werk." "Daarnaast had ik het voor mezelf ook fijn gevonden. Ik had als zoon ook behoefte aan informatie en voorbeelden, maar ik wilde hiervoor mijn vader niet steeds lastigvallen. Die had al genoeg aan zijn hoofd."

Waarom een Odensehuis?

Iemand met dementie wil graag van betekenis blijven. Diegene kan vaak een heleboel nog wél. Er is alleen een andere invulling nodig van het dagelijks leven. Hierin kan een Odensehuis heel mooi voorzien. Hier worden mensen namelijk gestimuleerd hun talenten in te zetten. Daarnaast is het ook een plek waar naasten - die vaak de rol van mantelzorger oppakken - terecht kunnen met vragen. Helaas was het praktisch niet te doen om Netty naar een Odensehuis te laten gaan. De afstand naar de dichtstbijzijnde locatie (in Nijmegen) was simpelweg te groot vanuit Zuid-Limburg.

Samen in actie

Om een Odensehuis te realiseren is draagvlak en geld nodig. Daarom is Nathan flink aan het trainen. Hij doet namelijk op 23 juni aanstaande mee aan de Ironman 70.3. Dit doet hij in Denemarken. Het land waar het concept Odensehuis vandaan komt. Hij doet de Ironman om geld in te zamelen en is hiervoor een crowdfunding actie gestart. De gehele opbrengst komt ten goede aan een nog op te richten Odensehuis in Zuid-Limburg.

We hebben nog twee weken te gaan en het doelbedrag is bijna gehaald. Help jij Nathan om in nagedachtenis van zijn moeder deze grote wens te verwezenlijken? Elke bijdrage is welkom. Je kunt doneren via: https://bit.ly/3x3C6x6

Naast de sportieve actie van Nathan is Pierre actief op gemeentelijk niveau om een Odensehuis voor Zuid-Limburg te realiseren. "Onder de rook van Eindhoven/Nijmegen is er qua ondersteuning voor jonge mensen met dementie eigenlijk niets voorhanden. Het is hoog tijd dat hier in Limburg verandering in komt. Daarom ben ik in gesprek met onze gemeente en het sociaal domein. "Ik wil mensen AANzetten voor ontmoetingsplekken voor mensen met beginnende dementie."

Vader en zoon zijn unaniem: "Omdat er ook in Limburg veel mensen zijn met dementie, zetten wij ons met hart en ziel in voor een Odensehuis in onze regio. Netty wilde altijd mensen helpen. Op de bres gaan voor een Odensehuis had ze ook zo kunnen doen. En omdat zij het niet meer kan doen, doen wij het!" besluiten ze.

Werkbezoek aan Odense inspireert, motiveert en ontroert

Wed, 05 Jun 2024 07:01:39 GMT

Vol inspiratie keerde een Nederlandse delegatie dit voorjaar terug van een meerdaags werkbezoek aan ‘Demensfælleskabet Fyn’, de oorsprong van het concept Odensehuizen. De ontmoetingen met diverse betrokkenen in het Deense Odense zorgde ook voor ontroering en hernieuwde motivatie en ambitie. De kernwaardes van toen zijn er nog altijd. Succesfactor in Odense is dat de gemeente trots is op de voorziening en daardoor substantiële medewerking verleent. Wat we na 25 jaar kunnen leren van de ‘moederlocatie’ is meer geduld hebben en het laten gebeuren. De Deense maatschappij draait om gemeenschapszin (fælleskab) en vertrouwen. Andersom raakten de Deense collega’s geïnspireerd door de Nederlandse lobbycreativiteit en professionaliteit in de organisatie.

Vol verwachting op pad

Nieuwsgierig en verheugd stapten LPO-medewerkers, coördinatoren van Nederlandse Odensehuizen, een deelnemer met dementie en haar mantelzorger dit voorjaar in de geboortestad van Hans Christiaan Andersen over de drempel van het Odensehuis waar het tweeëneenhalf decennia geleden allemaal begon. In de tas een heleboel vragen, maar ook eigen ervaringen en ideeën. Karin Madsen en haar team ontving de Nederlandse ploeg gastvrij en zorgde vooral voor een werkbezoek van zelf meedoen en reflectie. Op het programma stonden gesprekken over de ontstaansgeschiedenis van het concept, de huidige gang van zaken in zowel Nederland als Denemarken en iedereen deed mee aan de workshops die in die dagen in de kalender stonden. Denk aan: stoelyoga, volksdansen en cognitieve training. De toevoeging van een half-Deense Nederlander aan de delegatie bracht wat extra interculturele bespiegeling en in een enkel geval ook een noodzakelijke vertaling. Zo kwam er over en weer begrip voor bijvoorbeeld de Deense bescheidenheid, ontspanning en lichte neiging tot conflictmijding en de Nederlandse directe, voortvarende en alerte gewoon-doenmentaliteit. De Deense maatschappij is gestoeld op vertrouwen en ‘fælleskab’. Van deze brede loyale blik op andere mensen kunnen Nederlanders wat leren. Je kunt in Denemarken rustig op je beurt wachten; er is genoeg. Omgekeerd luisterden de Denen met belangstelling naar de lobby-kracht en de open houding die we in de Nederlandse maatschappij kennen.

Historie

Om de oorsprong van het Odensehuis te begrijpen, maken we een sprongetje terug in de tijd. In Denemarken krijgen mensen pas na onderzoek een dementiediagnose. Zonder die diagnose konden mensen met een vermoeden (bij zichzelf of naasten) tot het begin van deze eeuw niet echt ergens terecht met vragen of hun behoefte aan een zinvol bestaan. Zodra je een diagnose had, kon je alleen terecht bij een verpleeghuis (plejehjem). Om de drempel te verlagen werd midden op het Deense eiland Fyn, in Odense, de derde stad van Denemarken, een plek ingericht waar men wel terecht kon. Twee mensen met dementie (Verner Jensen en Grethe Glarbo) namen samen met toenmalig voorzitter van de Deense Alzheimervereniging, Inger Lunn en consulent, Ulla Thomsen, het initiatief. Roepnaam werd ‘Kallerupvej’, naar het adres van het eerste huis. Inmiddels heet de inloopfaciliteit ‘Demensfælleskabet Fyn’. Financiering kwam van de gemeente Odense, publieke potjes, fondsen en privé-donaties.

Bij ‘Kalleprupvej’ kon je ongedwongen andere mensen in dezelfde situatie ontmoeten. In een gastvrije huiskamer werden laagdrempelige activiteiten georganiseerd en voor deelname was geen diagnose nodig. Nog steeds niet. Aanvankelijk had de Deense landelijke Alzheimervereniging kritiek op het feit dat aan mensen met (beginnende) dementie werd gevraagd waar zij behoefte aan hadden. In die tijd werd meer óver dan met (mogelijke) cliënten gepraat. Ook in Nederland. Maar al gauw zag men op Fyn in dat juist deze participatiebenadering een positief effect had op deelnemers.

Later kwam er in Denemarken een stap tussen ‘Demensfælleskabet Fyn’ en het verpleeghuis. Dit zogenaamde ‘aktivitetscenter’ is een soort dagbesteding. Hier heb je wel een diagnose voor nodig en de overgang naar het verpleeghuis is kleiner geworden. Dit heeft de Odensense inloopvoorziening wel wat deelnemers gekost, maar in het gehele systeem werd de verdeling beter. Mensen die kampen met gevorderde dementie kunnen nu al eerder op een meer passende plek terecht voor dagbesteding.

In 2008 bracht een initiatiefgroep uit het Amsterdamse Zuiderkerkgenootschap een bezoek aan Odense en kopieerde het idee naar Nederland. Men vernoemde het naar de plek waar de eerste Deense faciliteit ooit van de grond kwam: Odensehuis. In Denemarken wordt die term niet gebruikt, daar sprak men het in het begin dus over ‘Kallerupvej’.

In Nederland is het een concept met een sterke naam, met sinds 2016 een eigen centrale stichting (LPO). Bij dit platform zijn op dit moment 60 locaties aangesloten. Het LPO heeft Alzheimer Nederland als belangrijke partner.

In 2017 kwam er vanuit de Deense overheid een landelijk budget beschikbaar om het concept ook op andere plekken in Denemarken uit te rollen. Dat leverde nog eens dertien vergelijkbare locaties op. De verstrekking van het budget is destijds eenmalig verlengd, maar hield in december 2023 op. Zes van de dertien locaties moesten sluiten, voor de zeven resterende werd de constructie van de organisatie anders. Daar staan de gemeentes nu zelf direct aan het roer. De doelgroep kan er nog steeds terecht, al zijn er wel zorgen over de financiering en organisatie en daarmee over het voortbestaan van deze vorm van informele zorg.

Basisconcept Odensehuizen in DK

De missie van ‘Demensfælleskabet Fyn’ is hulp en steun aanbieden aan mensen die geraakt zijn door dementie. Om zo een waardevol en actief leven te hebben, ondanks die dementie. Dit wordt gerealiseerd doordat het een gelijkwaardige en herkenbare gemeenschap is voor families die getroffen zijn door dementie. Je kunt anoniem en zonder diagnose langs komen. En het welkom is warm omdat je open en met een glimlach tegemoet wordt getreden. Tijdens de vele maatwerkactiviteiten is er ruimte voor diversiteit en je voelt je gezien en gehoord als uniek mens. Er is respect voor de kennis en ervaring die je in je leven hebt opgebouwd. Er is een krachtige verbinding tussen ‘Demensfællesskabet Fyn’, omliggende gemeenten en de samenleving.

Men leunt niet op een vastgelegd manifest, maar werkt wel met een aantal uitgangspunten. Zo is iedereen die over de drempel stapt deelnemer: waarom je er bent is niet zo belangrijk, wel dát je er bent en dat je meedoet. Dat geldt dus ook voor de leiding, de vrijwilligers en de naasten. De ongedwongen sfeer van de plek is ook van belang: je kiest er zelf voor om te komen. En je bent er voor specifieke activiteiten. Je blijft er bijvoorbeeld niet de hele dag hangen. De vrijwilligheid van aanbieders van activiteiten wordt gerespecteerd en alle mensen die er komen worden voor vol aangezien. Naar mensen met dementie is geen zorghouding en medewerkers van het inloophuis diagnosticeren zelf niet, maar verwijzen wel door.

De wijze waarop de doelen worden gerealiseerd is niet uniek, maar wel krachtig in zijn eenvoud, logica en betrouwbaarheid. Zo is er gratis advies via de telefoon, face-to-face of in het adviescafé. Het inloophuis heeft een bibliotheek en men faciliteert praatgroepen met lotgenoten. Een greep uit de vele activiteiten:

Leesclub, Creatief Café, cognitieve training, dans en stoelyoga
Buiten het centrum: wandelingen, uitstapjes, gymnastiek en bowling
Avondschool: tekenen en schilderen
Samen eten
Familietripjes
Lezingen
Informatiebijeenkomsten voor nieuwe deelnemers
Dialoogsessies
Spontane uitstapjes

Verschillen en overeenkomsten

Tussen de activiteiten door was er tijdens het werkbezoek ruimte voor dialoog. Zo kwamen ook verschillen en overeenkomsten ter tafel. Het bleef wel beperkt tot een analyse van ‘Demensfælleskabet Fyn’ (Odense) en de Odensehuizen van Utrecht en Amstelveen, aangezien die onderdeel waren van het werkbezoek.

Verschillen

Waar je in Odense gericht naar het huis gaat om een activiteit te doen, is het in Nederland daarnaast ook mogelijk om een hele dag of dagdeel aanwezig te zijn. Vaak is er in een Nederlands huis een gezamenlijke lunch, die ook samen is klaargemaakt.

Deense financiering komt voor driekwart van de gemeente en de rest van fondsen, die ze zelf moeten vinden. Er is geen kerkelijke bijdrage. Al dit geld komt via de alzheimervereniging terecht bij het huis. De vereniging betaalt de coördinator en staat garant. ‘Demensfællesskabet Fyn’ valt onder de ouderen- en gehandicaptenadministratie (ældre og handicap forvaltningen). In Nederland komt financiering meestal van gemeenten in combinatie met fondsen, donaties en eigen vrijwillige bijdragen. Het LPO wordt gefinancierd vanuit bijdragen van de losse Odensehuizen (stichting) en met subsidie van het ministerie van VWS. Probleem in Nederland is dat er niet echt een ketengedachte is. Het zijn separate gemeentelijke geldstromen voor Odensehuizen, WMO-doelstellingen en langdurige zorg. Dat is zonde, want uit ervaring blijkt dat door deelname aan Odensehuizen sprake is van uitgestelde zorg. Sommigen komen later of helemaal niet in de langdurige zorg terecht en dat bespaart geld. Deze besparing vloeit (nog) niet terug als investering naar de Odensehuizen. De afhankelijkheid van de bereidheid van gemeenten om geld uit te geven aan dit concept is groot. In Denemarken is de macht van de gemeente ook groot. Men houdt niet zo van bemoeienis van landelijke overheid. In Nederland houden we ook niet van opleggen, maar dat vertaalt zich meer terug in de kracht van (lokale) eigenheid van Odensehuizen. Overigens wel met landelijk gedeelde kernwaarden en kenmerken.

In Odense werken twee betaalde krachten en 35 vrijwilligers. Er komen zo’n 150-200 unieke bezoekers per jaar, waarvan een derde mantelzorgers/naasten. In een Nederlands Odensehuis is minimaal één beroepskracht, met een coördinerende, faciliterende en ondersteunende rol in de organisatie. Vrijwilligers- en bezoekersaantallen verschillen per locatie. Deense vrijwilligers worden van mond tot mond geworven, uit persoonlijke netwerken van zowel deelnemers als betrokkenen bij de organisatie. In Odense is een soort vrijwilligersmarkt en er wordt geadverteerd in een publicatie van de lokale vrijwilligerscentrale. Veertig procent van de Deense bevolking doet vrijwilligerswerk. Eén van de twee betaalde krachten van ‘Demensfællesskabet Fyn’ houdt zich specifiek bezig met vrijwilligerscoördinatie. In Nederland gaat het werven van vrijwilligers op vrijwel dezelfde manier. Verschil met Denemarken is wel dat sommige Odensehuizen werken met vrijwilligersprofielen. Waar je in Nederland een VOG moet kunnen overleggen wanneer je in een Odensehuis aan de slag gaat, hoeft dat in Denemarken niet. Daar heb je alleen wanneer je met kinderen werkt een zogenaamd ‘børneattest’ nodig.

In de onboarding van vrijwilligers zitten ook verschillen. In Nederland is er periodieke bij- en nascholing op vrijwillige basis. Vaak trainen Odensehuizen hun vrijwilligers in de GOED-methode (Samen Dementievriendelijk). Nieuwe vrijwilligers worden van te voren geïnterviewd en er is een voortdurende dialoog over de voortgang. Er is in Denemarken geen onboarding. Soms mogen vrijwilligers naar een training, maar het moet niet. Evaluatie gaat bij de Denen een beetje gaandeweg, niet structureel. En er is geen centraal overdrachtsdossier, maar op het rooster staan wel wat praktische zaken. Persoonlijke informatie wordt één op één uitgewisseld.

In Odense is geen speciaal aanbod voor jongere deelnemers. Het gaat meer om de beantwoording van de vraag: “Wat vind je leuk om te doen?” Er zijn wel ideeën om iets in te richten voor jonge mensen met dementie. In het begin vinden mensen leeftijd belangrijk, maar op een gegeven moment maakt het niet meer uit. In ons land geldt ook: je kunt meedoen ongeacht leeftijd, maar daarnaast kent Nederland twee speciale Odensehuizen voor jonge mensen met dementie. In Nederland zijn er (praat)groepen voor jonge mantelzorgers/naasten en er is een zomerkamp (Breinspoken) voor jonge kinderen met bijvoorbeeld ouders die leven met dementie. Odense kent praatgroepen voor mantelzorgers/naasten: voor partners, voor 30-50 jarigen, voor 17-30 jarigen en voor jonge kinderen (10-17 jaar, het gaat om 7 à 8 kinderen uit de regio).

Demensfællesskabet is niet een merk. Denen houden eigenlijk niet van opgelegde modellen. Dat wordt soms als geforceerd ervaren en men is bang de lokale uniekheid en het imago van maatwerk te verliezen. Ook Nederlanders pers je niet zomaar in een mal, maar het is een feit dat de naam Odensehuis als concept inmiddels wel gevestigd is. Bovendien kent Nederland in tegenstelling tot de Denen wel een aantal vaste criteria waaraan een Odensehuis moet voldoen.

Overeenkomsten

Inzicht krijgen in verschillen levert mooie lessen op, maar dat geldt evenzeer voor de overeenkomsten. Zo is er in beide landen ambitie om te groeien. De Denen willen met name inzetten op de doelgroep jonge mensen. Die kunnen nu alleen terecht in verpleeghuizen en het aanbod daar past niet bij hun leeftijd. Er zijn in 2024 in totaal circa 90.000 mensen met dementie (van de 5,5 miljoen Denen) en de komende jaren verwacht men een verdubbeling. In Nederland steeg het aantal mensen met dementie in de afgelopen jaren door de vergrijzing van 50.000 in 1950 naar 290.000 nu. In de komende jaren stijgt het aantal mensen met dementie in alle leeftijdsgroepen explosief. Naar verwachting tot een half miljoen in 2040 en ruim 620.000 in 2060.

Zowel in Odense als in de Nederlandse Odensehuizen doen deelnemers vaak zelf ook vrijwilligerswerk. Dit is namelijk precies de gedachte: Iedereen is deelnemer. Je kunt dus als vrijwilliger binnen komen en gaandeweg (door bijvoorbeeld een diagnose) ook deelnemer worden. Of andersom. In theorie word je niet als verschillend gezien en draagt iedereen naar eigen vermogen bij. Soms lopen er ook mensen binnen die ‘gewoon’ eenzaam zijn. Niemand wordt zomaar meteen weggestuurd. Het helpt dat er duidelijk op de deur staat dat het inloophuis gelieerd is aan dementieproblematiek.

Opbrengst werkbezoek

Beide delegaties voelden zich na een paar dagen samen optrekken geïnspireerd, nog gemotiveerder dan eerst en hier en daar was men zelfs ontroerd. Zo werd de meneer (in zijn werkende leven arts) wiens gehoorapparaatje even niet goed werkte en die daardoor wat angstig werd tijdens een van de workshops, ontzettend liefdevol gerustgesteld door de anderen en kon hij bij de sessie blijven. En er was bij de delegatie verwarring over een jong ogend iemand aan tafel. “Is dat nou een vrijwilliger of een deelnemer?” Deze vraag blijkt er niet toe te doen; we doen allemaal mee en wie welke rol heeft, is niet zo belangrijk. Een confronterende, maar belangrijke les over het beperkende effect van rolbevestiging. De Nederlandse ploeg was onder de indruk van het inclusieve karakter en de oordeelloosheid van het Deense huis.

Op de vraag: “Wat heb je sinds het begin vastgehouden en wat heb je losgelaten?”, antwoordden de Denen: We hebben onze basiswaardes gehouden. Met als kern: een veilige plek bieden voor mensen met dementie om er (samen met ze) te zijn, maar ook om ze een stem te geven. Het heeft allerlei mooie initiatieven opgeleverd. Het fenomeen ‘tænketank’ (denktank) is ook gebleven. In Odense laat men los dat activiteiten komen en gaan, al naar gelang de behoeften van deelnemers. Van de Nederlanders hebben de Denen deze dagen geleerd om voor de groeidoelstelling toch wat meer de assertiviteit en politieke lobby op te zoeken. Mogelijk nemen ze de Nederlandse naam Odensehuis over. En zo zou het cirkeltje weer mooi rond zijn.

Tekst en foto's door Eveline Sissing, Menneske communicatie en processen

En met dank aan foto's van Charlotte Brand

Loket voor zorgzame buurten geopend

Thu, 14 Dec 2023 08:34:05 GMT

Samen met Nederland Zorgt voor Elkaar (NLZVE), Vilans en een keur van prominente experts opent gezondheidseconoom Marcel Canoy maandag 11 december het loket voor zorgzame buurten. Dit initiatief kan helpen om financierings- en andere hobbels op weg naar zorgzame buurten te nemen.

Buurtinitiatieven die zorgzame gemeenschappen willen opzetten en last hebben van obstakels, kunnen zich melden bij het loket voor zorgzame buurten. Vervolgens gaan Canoy, NLZVE, Vilans en de andere betrokken experts op zoek naar mogelijke oplossingen. Lees meer .

Stop de #regelkolder

Thu, 09 Nov 2023 15:46:56 GMT

Het Landelijk Platform Odensehuizen sluit zich aan bij de petitie van MantelzorgNL.

Wist je dat mantelzorgers gemiddeld vier uur per week kwijt zijn aan regelzaken? Om overbelasting en frustratie te voorkomen, helpt het als mantelzorgers zo min mogelijk tijd kwijt zijn aan formulieren, ingewikkelde regelgeving en organisaties die langs elkaar heen werken. Odensehuizen steunen mantelzorgers.

De Dag van de Mantelzorg is op 10 november 2023. MantelzorgNL wil:

dat zorgprofessionals communiceren in begrijpelijke taal en zelf contact opnemen met collega-organisaties, in plaats van de mantelzorger weer door te verwijzen naar het volgende loket
dat beleid op elkaar wordt afgestemd zodat de mantelzorger niet verstrikt raakt in regels en tegenstrijdige eisen
laagdrempelige toegang tot hulp, met minimale bewijslast

Maak mantelzorgers belangrijker dan regels. Stop de #regelkolder! Teken de petitie.

Congres: De toekomst van Odensehuizen

Mon, 25 Sep 2023 09:56:10 GMT

Op 2 november 2023 in Amersfoort. Dit congres is voor en door Odensehuizen.

Ben je participant? Bezoeker, vrijwilliger, coördinator of bestuurder? Draag je steentje bij en wees welkom om mee te praten over de kracht van Odensehuizen.

Geïnspireerd door bondgenoten vanuit verschillende perspectieven gaan we in gesprek. Hoor de wetenschappelijk onderbouwde visie van professor Canoy op zorgzame buurten en de plek van Odensehuizen daarin. Luister naar de bevindingen van Dementierapporteur Tamara van Ark en de vervolgstappen. Laat je verrassen door de aanpak van andere Odensehuizen en bezoek de informatiemarkt.

Voor het programma en de mogelijkheid om aan te melden, klik je hier .

Team Odensehuizen bij HerinneringenRit

Mon, 25 Sep 2023 08:32:47 GMT

Het team Odensehuizen deed voor het eerst mee en zamelde €1.500,- in. Vijf wandelaars en zes fietsers zetten hun talent in om maar liefst 435 kilometer te overbruggen.

Beter leven met dementie en een toekomst zonder. Dat is het doel van de HerinneringenRit. Bijna €208.000,- haalden de in totaal 633 deelnemers in gele truien op voor meer onderzoek naar dementie. Een record en daarmee een hoop hoop.

De saamhorigheid was hartverwarmend en samen maakten we nieuwe herinneringen. Het team Odensehuizen vestigde de aandacht op het belang van meer inloopplekken voor mensen met een haperend brein en hun naasten.

De wandel- en fietstocht wordt jaarlijks georganiseerd door Alzheimer Nederland. De 11e editie vond plaats op 23 september 2023 in Amersfoort. Jaarlijks doen steeds meer mensen mee. Alle deelnemers hebben één ding gemeen: ze fietsen of wandelen voor iemand die ze liefhebben, die leeft of leefde met dementie.

Doe je volgend jaar mee? Meld je dan bij de teamcaptain via claudia@odensehuizen.nl.

Odense's Got Talent

Mon, 17 Jul 2023 08:21:50 GMT

Joris was huisarts en speelt nu op 90-jarige leeftijd na járen weer op zijn viool: 'Maakt veel los'

Odensehuis Culemborg startte dit voorjaar voor het eerst 'Odense's Got Talent'. Muzikante Fredrike de Winter en theatermaker Thomas van der Ham, allebei uit Culemborg, verzorgden wekelijks een workshop en werkten zo toe naar de publiekspresentatie die onlangs werd gehouden.

Lees het hele artikel op AD.nl of hier .

Kwartiermaker gezocht

Mon, 15 May 2023 12:39:57 GMT

Odensehuis Amsterdam zoekt een kwartiermaker .

De kwartiermaker onderhoudt en beweegt mee met het netwerk van de diverse organisaties in de Sociale Basis en ondersteuning of zorg voor mensen met dementie. Zowel de kennis vanuit de netwerken als de bezoeken van de Dementiekaravaan bieden aanknopingspunten om activiteiten vorm te geven in samenwerking met de wijk- en buurtbewoners, met hun behoeften als basis. Te denken valt aan het inrichten van een Odensehuis-initiatief of -dagdeel, eventueel in bestaande locaties.

Daarnaast wordt de kwartiermaker verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken op de locatie(-s in ontwikkeling) van het Odensehuis in Amsterdam Zuidoost en Oost. Dat betekent dat je zorg draagt voor een wervend en voldoende gevuld activiteitenprogramma dat in samenspraak met de deelnemers tot stand komt. Deelnemers zijn mensen met dementie, maar ook mantelzorgers, vrijwilligers en buurtgenoten.

Het Odensehuis kenmerkt zich door het functioneren als een club of gemeenschap waarbij de deelnemers nauw betrokken zijn en worden bij alles wat het Odensehuis doet. Het kwartiermaken hiervan is de basis van jouw baan.

Kortom: ben of ken jij een warme, energieke en ondernemende persoonlijkheid die het gezicht wordt van het Odensehuis in Zuidoost en Oost? Iemand die in staat is mensen te binden en te boeien om zo werken aan een bloeiende en zinvolle plek voor mensen die in aanraking komen met dementie? Mail je motivatiebrief en beknopt cv – gaarne zo spoedig t.a.v. Jaap Kemkes (interim-directeur).

Manifest: meer ruimte voor buurtinitiatieven

Thu, 23 Feb 2023 10:10:33 GMT

Er moet flink gesleuteld worden aan het systeem. Steun je ook de Odensehuizen? Onderteken dan het manifest.

In de zorg en ondersteuning moet veel meer ruimte komen voor buurtinitiatieven. Hoogleraar gezondheidseconomie Marcel Canoy nam het initiatief tot een manifest waarin de bewindslieden Conny Helder, Karien van Gennip, en Hugo de Jonge worden opgeroepen daar werk van te maken.

De Odensehuizen hebben deze steun hard nodig. We zijn creatief, maar de gevolgen van de haperende systeemwereld zijn dagelijks merkbaar. Help je mee? Via de link hieronder kun je het manifest ondertekenen.

Manifest bepleit ruimte voor buurtinitiatieven in de zorg – Sociale Vraagstukken

Odensehuis Meppel-Westerveld is geopend

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 10 Jan 2023 13:10:54 GMT

'Vrijwilligers zijn de basis'

Mensen helpen elkaar hier

In de aanloopfase naar Odensehuis Meppel-Westerveld zijn er twee onderwerpen die coördinator Marja Meppelink bijzonder bezighouden: vrijwilligers en bezoekers. “Vrijwilligers zijn de basis,” stelt ze. Er heeft zich al een aantal aangemeld. Meppelink verbaast zich er niet over. Ze heeft jarenlange ervaring met de doelgroep als zorgverlener in de regio. Ze kent de cultuur: “Mensen helpen elkaar hier. Daarom past het concept Odensehuis ook zo goed in deze gemeenten.”

Kennis opdoen en voldoening krijgen

Ze vat het vrijwilligerswerk kort samen: “Gewoon er zijn voor de bezoekers.” Toch is er wel een scholingsdag om de vrijwilligers voor te bereiden op hun werk. “Dat gaat vooral over ons concept: we spelen in op wat mensen willen en kunnen. De vrijwilligers stellen hun zintuigen scherp en zijn creatief met wat de bezoekers aanreiken. Dat willen we samen doen, op de manier van het Odensehuis. Van andere Odensehuizen in het land weten we dat dat werkt.” Ze vervolgt: “We gaan van elkaar leren, en van onze bezoekers. Het is vrijwilligerswerk waarmee je kennis opdoet en voldoening krijgt.”

Als je vrolijk bent, mag je vrijwilliger worden

Meppelink is blij met de vrijwilligers die er nu zijn: “We kunnen vol vertrouwen open volgende maand. Maar er mogen nog wel wat vrijwilligers bij hoor!” Het Odensehuis zoekt vrijwilligers die gastvrij zijn en liefst een beetje kennis hebben van de doelgroep. “We zoeken mensenmensen.” Meppelink lacht: “Als je vrolijk bent, mag je vrijwilliger worden!”

De mensen kunnen en willen genoeg

“Bezoekers hoeven zich niet vooraf aan te melden. Ze kunnen gewoon in en uit lopen en kunnen gewoon doen wat ze zelf willen.” De coördinator somt op: “Even de krant lezen of een praatje maken. Er liggen ook wel wat spelletjes, je kunt je eigen puzzelboekje meenemen. Maar dat we zelf geen activiteiten programmeren, dat is misschien wel het mooiste kenmerk van het Odensehuis,” vindt de coördinator. “De ervaring van andere huizen laat zien dat de mensen zelf genoeg kunnen en willen om er iets moois van te maken.”

Het kan allemaal in een Odensehuis

De Odensehuizen zijn allebei twee dagen in de week open. In Havelte op dinsdag en vrijdag, in Meppel maandag en woensdag. Volgende maand gaan voor het eerst de deuren open, in Havelte op 20 september en in Meppel op 19 september. “Dan mag je tussen tien en vier uur gewoon binnenlopen. Moeilijker is het niet,” vindt Meppelink. Het Odensehuis is er eigenlijk voor iedereen: de primaire doelgroep zijn mensen met geheugenproblemen of beginnende dementie. Minstens zo belangrijk zijn de mensen om hen heen: familie, vrienden, buren, mantelzorgers. “We ondersteunen en informeren. Dus iedereen mag een verhaal komen vertellen, of informatie ophalen of gewoon even niks. Dat je onderweg met je boodschappen even binnenloopt. Het kan allemaal in een Odensehuis”.

Aanmelden en informatie

Het Odensehuis in Meppel is gevestigd in de Plataan, Marktstraat 27. In Havelte in De Veldkei, Veldkamp 77.

Vrijwilligers kunnen zich aanmelden via info@odensehuismeppelwesterveld.nl, voor informatie: Telefoon 06 57 91 93 90. Lees meer op de website van Odensehuis Meppel-Westerveld .

'Voor altijd mijn liefje'

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 08 Dec 2022 13:33:23 GMT

Sybren Kalkman vertelt in dit liefdevolle boek hoe hij en zijn vrouw Dini moedig hun leven voortzetten na de diagnose dementie. Het Odensehuis speelt daar een rol in.

Sybrens gedeelde ervaringsdeskundigheid draagt bij aan de maatschappelijke revolutie die nodig is voor minder 'tweezaamheid' en een ander perspectief op leven met dementie. De auteur beschrijft het dementieproces met lichtheid en humor en doet veel nuttige aanbevelingen voor anderen.

Het Landelijk Platform Odensehuizen en Julie Meerveld namens Alzheimer Nederland kregen een gesigneerd exemplaar. Het eerdere papieren manuscript lag al met een geeltje met 'Aanrader!' erop geplakt in de kantoorbibliotheek, dus we zijn er blij mee! Sybren is tevens bestuurslid van Odensehuis Amsterdam en initiatiefnemer van Odensehuis Bloemendaal. Het boek is te bestellen via Voor altijd mijn liefje | Uitgeverij De Kring . De royalty's van dit boek gaan geheel naar projecten voor mensen met dementie.

Jubileum Odensehuis Wageningen

duda-wsm@mijndomein.nl — Thu, 06 Oct 2022 15:19:01 GMT

Odensehuis Wageningen bestaat 10 jaar. Dat is een viering waard. En vieren doen we samen met u als (oud-)deelnemer, naaste, vrijwilliger, familielid, vriend, buur, samenwerkingspartner en collega. Odensehuis Wageningen nodigt u van harte uit aanwezig te zijn bij haar jubileumdag op 20 oktober 2022. Uw deelname is kosteloos.

Dat is een viering waard. En vieren doen we samen met u als (oud-)deelnemer, naaste, vrijwilliger, familielid, vriend, buur, samenwerkingspartner en collega. Odensehuis Wageningen nodigt u van harte uit aanwezig te zijn bij haar jubileumdag op 20 oktober 2022. Uw deelname is kosteloos.

Inschrijven kan via deze link https://jubileum.odensehuiswageningen.nl

Ochtendprogramma bij het Odensehuis

10.00 – 12.00 | Informele viering met deelnemers

Elkaar ontmoeten en verhalen delen staat deze ochtend centraal. We staan ook stil bij het afscheid van Louisa Bosker, medeoprichter en scheidend directeur van het Odensehuis.

Parkeren kan bij het Odensehuis (Hesselink van Suchtelenweg 6 Wageningen, gebouw De Hooghe Stee), maar de ruimte op het terrein is beperkt. Als er geen plaats meer is, kunt u de parkeergelegenheid op de Dreijenlaan (tegenover het laboratorium voor erfelijkheidsleer – 3 minuten lopen) gebruiken.

Middagprogramma in de Grote Kerk van Wageningen

12.30 – 13.30 | Netwerklunch en inloop

13.30 – 17.30| Programma ‘Leven met vergeten… doe je samen’

Voorstelling ‘Vergeten verbindt’ o.l.v. Enso Physical Theatre. Samenspel met deelnemers, vrijwilligers en medewerkers van het Odensehuis.
Essay ‘Zie de mens’ voormalig wethouder, bestuurder en schrijver Lara de Brito.
Presentatie Sociale Benadering Dementie ‘Anders kijken anders doen!’ o.l.v. Loes van de Voort, ketenregisseur Midden-Limburg en projectleider Tao of Care Marijke Notermans.
Quiz: Wie van de vier? Herkent u de vrijwilliger? O.l.v. Corrinne van Pommeren, coördinator Odensehuis Wageningen.
Dansworkshop ‘Grenzeloos bewegen’ door Marianne de Pagter.

17.30 – 18.30 | Receptie

Opening afscheidsreceptie door Jacqueline Daelmans, voorzitter bestuur Odensehuis Wageningen.
Een moment om stil te staan bij het afscheid van Louisa Bosker, medeoprichter en scheidend directeur van het Odensehuis Wageningen e.o. en kennis te maken met haar opvolger – Eugenie Kaspori.

Parkeren: de Grote Kerk (Markt 1, 6701 CX Wageningen) ligt midden in het centrum van de stad. Lopend of met de fiets is de kerk goed te bereiken. Op de website van de Grote Kerk staan verschillende (betaalde) parkeergelegenheden rondom de kerk.

Odensehuis Alblasserdam in november open

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 16 Sep 2022 18:06:17 GMT

De Stichting Odensehuis Alblasserdam wil met ingang van 1 november starten met de activiteiten in gebouw Participand aan de Lelsstraat 2.

Met de gemeente Alblasserdam zijn afspraken gemaakt over de financiering voor de komende tijd. Het betreffende lokaal in dit pand zal de komende tijd worden klaar gemaakt en ingericht voor gebruik.

Er is gestart met de werving van een part-timecoördinator en er is een website www.odensehuisalblasserdam.nl gemaakt waar iedereen die dat wil meer informatie kan vinden. Ook kunnen mensen zich via deze website melden met belangstelling om als deelnemer, vrijwilliger of mantelzorger mee te gaan doen aan de activiteiten van het Odensehuis.

Op weg naar ontmoetingsplekken voor alle mensen met dementie thuis

duda-wsm@mijndomein.nl — Fri, 11 Mar 2022 18:28:51 GMT

LPO en Alzheimer Nederland verstevigen de samenwerking

Dankzij deze mooie samenwerking kunnen we een projectleider aanstellen die zich volledig richt op het ondersteunen van de Odensehuizen in Nederland en het LPO.

Lees hier het persbericht: https://www.alzheimer-nederland.nl/nieuws/alzheimer-nederland-en-landelijk-platform-odensehuizen-bundelen-krachten

Webinar Wonen met dementie

Wed, 09 Mar 2022 10:02:36 GMT

Regie op Dementie organiseert het Gratis webinar ‘Wonen met dementie’ op maandag 21 maart en woensdag 6 april van 19:30 tot 21:00 uur .

Leer alles over woon opties, thuis, regulier of particulier. Ontvang tips en een visionaire blik op toekomstig wonen.

Met bekende sprekers Francien van de Ven (manager Landgoed Grootenhout) en Rob Huijsmans (vastgoed manager Zorgbalans).

We hebben plek voor maximaal 100 personen. Deelname is gratis. Inschrijven kan vi a www.regieopdementie.nl/webinarwonen

Odensehuis Harderwijk midden in de samenleving

Sun, 16 Jan 2022 10:30:49 GMT

Het Odensehuis Harderwijk kan je vinden in het buurthuis De Aanleg, middenin de samenleving.

In dit artikel vertellen Nui en Nel als vaste bezoekers over hoe belangrijk het Odensehuis voor hen is.

Vacature: Directeur Odensehuis Wageningen (36 uur)

Mon, 03 Jan 2022 12:02:18 GMT

Stichting Odensehuis Wageningen is in 2012 vanuit visie, passie en lef opgezet door een aantal inwoners van Wageningen met als doel het verbeteren van de kwaliteit van l even van mensen met dementie en hun naasten. Het dagelijks leven van mensen staat hierbij centraal.

De huidige directeur is een van de initiatiefnemers. Onder haar leiding is het Odensehuis uitgegroeid tot een sterke organisatie, die voorziet in een groeiende behoefte van langer thuiswonende ouderen met geheugenklachten en hun naasten.

De functie van directeur Odensehuis komt vanaf juni 2022 vacant, de huidige directeur gaat dan met pensioen. We zoeken een nieuwe directeur, die de rol van verbinder, inspirator, koersontwikkelaar en boegbeeld wil en kan vervullen.

Meer weten over deze mooie vacature? Kijk op http://www.odensehuisgelderland.nl/

Vacaturetekst in pdf

Hugo de Jonge bezoekt Odensehuis Papendrecht

Fri, 12 Nov 2021 06:40:43 GMT

In het kader van de Nationale Mantelzorgdag heeft Hugo de Jonge Odensehuis Papendrecht bezocht. Hij heeft daar gesproken met o.a. bezoekers, mantelzorgers en het bestuur.

Op Papendrecht.net staat een mooi verslag van het bezoek.

Online vergadering Raad van Aangeslotenen & Coördinatoren

Tue, 09 Nov 2021 18:55:01 GMT

The body content of your post goes here. To edit this text, click on it and delete this default text and start typing your own or paste your own from a different source.

Alzheimer Nederland onderschrijft het belang van Odensehuizen

Sat, 30 Oct 2021 13:32:43 GMT

Alzheimer Nederland bracht samen met SGP-leider Kees van der Staaij een bezoek aan Odensehuis Papendrecht. Zij spraken daar met bezoekers en mantelzorgers over de impact van dementie en het belang van ondersteuning dichtbij huis. Fijn dat mede door deze bezoeken de ondersteuning voor Odensehuizen terecht komt op de agenda van VWS.

Odensehuis Amsterdam praat met VWS over ondersteuning

Fri, 29 Oct 2021 14:14:25 GMT

Joline v/d Rijt, ambtenaar VWS, ging vandaag in gesprek met coördinator Jonne Meij van het Odensehuis Amsterdam. Joline heeft thema dementie in haar werkpakket en liet zich informeren over het belang en de werkwijze van Odensehuizen. Willlem Draaisma ging met Joline in gesprek over ondersteuning aan het Landelijk Platform Odensehuizen door het financieren van een projectleider. Dit voorstel werd goed ontvangen en krijgt zeker een vervolg.

Odensehuis Harderwijk geopend

Thu, 21 Oct 2021 20:15:07 GMT

Het Odensehuis is van en voor de mensen die er komen.

Het Odensehuis Harderwijk is geopend vanaf oktober met een wekelijkse inloopmiddag. Mensen met geheugenproblemen en beginnende dementie en hun familie, vrienden, buren en andere naasten kunnen iedere maandag van 13.30 tot 16.30 uur terecht in wijkontmoetingscentrum De Aanleg aan het Albert Verweyplein in Harderwijk.

Twee Odensehuizen in de gemeente Opsterland (Frl.)

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 12 Mar 2019 16:48:38 GMT

Wethouder Libbe de Vries heeft twee Odensehuizen geopend in zijn gemeente Opsterland. De gemeente bestaat uit vele kernen. Met deze twee huizen wil de gemeente in de lokale gemeenschap een veilige plek bieden voor inwoners die te maken hebben met beginnende dementie.

Odensehuis Beetsterzwaag is gehuisvest in Het Buorskip, aan de Vlaslaan 26 en is elke woensdag geopend . Het Odensehuis in Gorredijk is te vinden in De Skans.

Inspirerend fotoproject van mensen met vroege dementie

duda-wsm@mijndomein.nl — Tue, 12 Mar 2019 16:47:17 GMT

In Wijchen hebben jonge mensen met dementie een foto expositie gemaakt. Hiermee willen zij aandacht en begrip kweken.

Lees hier het gehele artikel.